*
ภายในพระราชวังได้รับการบูรณะอย่างดีเยี่ยม โถงใหญ่กว้างขวางมีเสาสีทองอร่ามตั้งอยู่สองฝั่ง บนบัลลังก์เหนือขั้นบันไดสลักตราของเทพแห่งดวงอาทิตย์เอาไว้
ท่ามกลางโถงวิจิตรตระการตา หยุนอู้ในชุดผ้าหยาบสกปรกมอมแมมยืนอยู่ตรงนั้น ดูไม่เข้าพวกอย่างยิ่ง
นางมองฟาโรห์หนุ่มรูปงามเดินเข้ามาแล้วประทับบนบัลลังก์ นางกำนัลสองคนกับองครักษ์อีกสองคนที่อยู่ข้างกายต่างยืนตัวสั่นงันงก
สิงโตที่ชื่อ “เฮทัส” ถูกครูฝึกสัตว์พาลงไปแล้ว
【โฮสต์คนสวย อย่าเพิ่งลนไป นางเอกฉินโยวถูกจัดให้เข้ามาเป็นนางกำนัลในวังแล้ว ทุกอย่างยังดำเนินไปตามเนื้อเรื่องเดิม ไม่มีผลกระทบหรอก】
หยุนอู้ก้มหน้าเล็ก ๆ ยืนนิ่งเรียบร้อย เสียงทุ้มต่ำของบุรุษดังมาจากเหนือศีรษะ
“เจ้าเป็นชาวฮิตไทต์หรือ?”
“เพคะ ฝ่าบาท...”
เสียงของหยุนอู้อ่อนนุ่มเจือสั่นเครือ นางยกมือขึ้นสูงอย่างหวาดหวั่น แขนเสื้อยังมีรูขาดอยู่สองรู
นางเลียนแบบท่าคารวะของคนอื่นอย่างทุลักทุเล ก่อนจะยกก้นขึ้นแล้วคุกเข่าหมอบลงกับพื้น
ยามหน้าผากแนบพื้นเย็นเฉียบ นางได้ยินคนด้านบนหัวเราะแผ่วเบา
เสียงหัวเราะนั้นเบาบาง ทว่ากังวานไพเราะยิ่ง
【โฮสต์คนสวย พระเอกเหมือนกำลังหัวเราะเจ้าอยู่นะ】
หยุนอู้แทบอยากร้องไห้โดยไม่มีน้ำตา เมื่อครู่เพิ่งเห็นกับตาว่าพระเอกสั่งให้สิงโตขย้ำคน จะไม่ให้กลัวได้อย่างไร ท่าทางของนางเลยออกมาตลกไปหน่อย
อานูสทอดตามองร่างเล็ก ๆ ที่หมอบกราบอยู่ใต้ขั้นบันได