*
ในฐานะฟาโรห์ที่ขึ้นครองบัลลังก์ตั้งแต่อายุยังน้อยที่สุด อานูสเองก็จำไม่ได้แล้วว่าตอนแรกที่ได้ขึ้นครองอำนาจ มือของเขาเปื้อนเลือดไปมากเพียงใด
เขาไม่ได้ฆ่าผู้บริสุทธิ์อย่างพร่ำเพรื่อ แต่ก็ไม่เคยใจอ่อนตามหลักแล้ว เขาจึงไม่น่าจะมีใจเมตตาเท่าไรนัก
อานูสคิดว่าเจ้าแมวน้อยที่ชื่อหยุนอู้นี่ก็น่าสนใจไม่น้อย เก็บไว้ในพระราชวังก็ดูไม่เลว อีกทั้งเฮทัสก็ดูเหมือนจะชอบนางมากด้วย
นางกำนัลคนนั้นก้าวเข้ามาอย่างหวาดหวั่น
“ฝ่าบาท นี่...”
“พานางไปเปลี่ยนเสื้อผ้าสะอาดเสีย”
อานูสกล่าวอย่างเรียบเฉย หยุนอู้ชะงักไป ก่อนแววตากระจ่างใสจะเผยความยินดีและโล่งใจขึ้นมาหลายส่วน
ดีนะที่ฉันฉลาด พูดประโยคนั้นออกไปได้พอดี แบบนี้ก็ได้อยู่ในตำหนักพักแรมตามเนื้อเรื่องเดิมอย่างสมเหตุสมผลแล้ว
“ฝ่าบาท ใต้เท้าฮีซอลมาถึงแล้วพ่ะย่ะค่ะ”
องครักษ์เอ่ยเตือน อานูสพยักหน้าเล็กน้อย ก่อนจะเหลียวมองหยุนอู้ที่เดินตามหลังนางกำนัลออกไป
เจ้าแมวน้อยมีใบหน้าขาวสะอาด เสื้อผ้าบนร่างยังสกปรกมอมแมม แต่ดูไม่ตื่นกลัวและสั่นเทาเหมือนเมื่อครู่อีกแล้ว
นางเดินตามนางกำนัลไปอย่างเรียบร้อย พลางโยกศีรษะไปมา ดูท่าทางอารมณ์ดีไม่น้อย
อานูสถอนสายตากลับ ก่อนมุ่งหน้าไปยังท้องพระโรง
ความจริงแล้ว ตอนนั้นหยุนอู้กำลังคุยกับเสี่ยวไป๋ ระบบของนางอยู่ในใจ
【โฮสต์เก่งที่สุดเลย! แค่แป๊บเดียวก็ได้อยู่ในพระราชวังแล้ว ทำเอาฉันตกใจแทบแย่ นึกว่าโฮสต์จะถูกส่งไปสนามฝึกสัตว์จริง ๆ ถ้าเป็นแบบนั้นแย่แน่เลย】