*
ราตรีมืดมิด ภายในห้องนอนของจวนหรูหราที่ได้รับการตกแต่งอย่างประณีต มีอ่างอาบน้ำสร้างไว้ภายในห้องชั้นใน
อ่างอาบน้ำปูด้วยหยกขาวเนื้อโปร่งแสง ผิวเรียบเนียนเป็นมันวาว ผืนน้ำระยิบระยับนั้นมีหญิงสาวงดงามเกินบรรยายอยู่ผู้หนึ่ง โดดเด่นสะดุดตาเป็นพิเศษ
นางสวมอาภรณ์นุ่มพลิ้วราวสายน้ำ เรือนผมยาวสยายบดบังร่างกาย มือทั้งสองถูกโซ่ตรวนพันธนาการไว้กับเสาทองแดงข้างอ่างอาบน้ำ
มองต่ำลงไปอีก หางปลางดงามอย่างยิ่งซ่อนอยู่ใต้น้ำอุ่น ยิ่งขับให้นางดูบอบบางน่าทะนุถนอม
บุรุษร่างสูงใหญ่ในชุดดำก้าวออกมาจากหลังฉากกั้น ร่างของนางพลันสั่นสะท้านตามไปด้วย ดูคล้ายหวาดกลัว
“คุณชายโหว…จะปลดโซ่ให้ข้าได้หรือไม่…”
เงือกสาวผู้มีรูปโฉมงดงามเอ่ยเสียงสั่น ทว่าบุรุษกลับมีสีหน้ามืดครึ้ม ก่อนก้าวลงไปในอ่างอาบน้ำโดยตรง
บุรุษผู้นั้นมีคิ้วคมดุจดาบ ดวงตาสุกใสราวดวงดาว รูปงามยิ่งนัก นัยน์ตาลึกล้ำคู่หนึ่งจับจ้องเงือกน้อยที่ถูกเขากักขังไว้ไม่วางตา
“ขะ…ขอโทษ…ข้าหลอกคุณชายโหว ขโมยสมุดบัญชีไปให้ใต้เท้าถัง ข้า…ข้า…”
ดวงตาของเงือกสาวโฉมสะคราญแดงก่ำ น้ำตารินอาบแก้ม ในแววตาเต็มไปด้วยความรู้สึกผิดและหวาดกลัวที่ทำเรื่องผิดพลาด
แต่เพียงชั่วพริบตา บุรุษก็ก้มลงโอบนางไว้ในอ้อมแขน มือข้างหนึ่งลูบไล้หางปลาสีสันงดงามไปมาผ่านผืนน้ำอุ่น
“ช่างโง่เขลานัก แยกของจริงกับของปลอมยังไม่ออก สิ่งที่ข้าให้เจ้าไปขโมยเป็นของปลอมต่างหาก”
บุรุษหัวเราะเบา ๆ แต่สีหน้ายังคงมืดมนคล้ำลึก คล้ายยังโกรธที่นางจากไปโดยไม่บอกกล่าว
“เงือกที่ไม่ฉลาดเช่นนี้ อยู่ข้างกายข้าดีกว่า จะได้ไม่ถูกผู้อื่นหลอกเอาไปง่าย ๆ”