*
“คะ... คุณผู้หญิง?”
เสียงของหยุนอู้ชะงักไปเล็กน้อย ไม่นานพนักงานต้อนรับสาวอีกคนก็รีบก้าวเข้ามาคว้าแขนคนที่พูดไว้
เธอก้มลงกระซิบข้างหูอีกฝ่ายด้วยเสียงเบาจนมีเพียงพวกเธอสองคนที่ได้ยิน
“โธ่ ในกลุ่มเขาบอกแล้วว่าเป็นแฟนของประธานลู่นี่นา อาจจะยังไม่ได้แต่งงานกันก็ได้ เรียกคุณผู้หญิงเลยมันเสียมารยาทนะ...”
พนักงานต้อนรับสาวคนนั้นหันมายิ้มให้หยุนอู้อย่างสดใส ดวงตาเป็นประกายวาววับ
“เชิญทางนี้ค่ะคุณผู้หญิง ขึ้นลิฟต์ส่วนตัวไปถึงห้องทำงานของประธานลู่บนชั้นบนสุดได้เลยค่ะ!”
“ดะ... ได้ค่ะ ขอบคุณพวกคุณนะคะ...”
บนใบหน้าของหยุนอู้มีรอยยิ้มสุภาพเจือความกระอักกระอ่วนอยู่เล็กน้อย
แม้จะรู้สึกว่าพวกเธอดูแปลก ๆ แต่เธอก็พยักหน้ารับเบา ๆ ก่อนเดินไปยังลิฟต์ส่วนตัวทางนั้น
พนักงานต้อนรับสาวทั้งสองแอบมองหยุนอู้เข้าไปในลิฟต์ส่วนตัวของประธานบริษัทจนลับตา แล้วถึงค่อยถอนหายใจโล่งอก จากนั้นก็เริ่มพิมพ์ข้อความกันรัว ๆ ในกลุ่มแชตเล็ก ๆ ที่มีแต่พนักงานบริษัท
“อ๊ากกกก พวกเราเห็นแฟนประธานลู่ด้วย! เธอเอาข้าวมาหาประธานลู่จริง ๆ ด้วย ขาวมาก สวยมาก แถมยังตัวหอมอีก ฮืดฮาด ๆ!”
หยุนอู้ไม่รู้เรื่องในกลุ่มแชตภายในบริษัทของพวกเขาเลย นี่เป็นครั้งแรกที่เธอมาบริษัทของลู่หวัง จึงยังไม่คุ้นเคยกับอะไรที่นี่นัก
แต่ลิฟต์ส่วนตัวขึ้นตรงไปยังชั้นบนสุด พอหยุนอู้ออกจากลิฟต์ก็เห็นเลขานุการชายหลายคนจากสำนักงานประธานบริษัทลุกขึ้นยืนพร้อมกัน