เมื่อเห็นหลินหน่วนจากไป สีหน้าอ่อนโยนของเสวี่ยเจี้ยนก็เลือนหายไปในทันที
ภายในถ้ำแห่งนี้อบอวลไปด้วยกลิ่นอายของสัตว์เพศผู้และเพศเมียที่ใช้ชีวิตร่วมกัน ทำให้ร่างของเขาสั่นเทาเล็กน้อย
ความรู้สึกซับซ้อนยากจะบรรยาย ทั้งโกรธ ผิดหวัง อิจฉา และเสียใจ ปะปนกันจนยุ่งเหยิง เขาไม่เคยสัมผัสอารมณ์ที่ผันผวนรุนแรงเช่นนี้มาก่อน
หัวใจเจ็บแปลบ เสวี่ยเจี้ยนยิ้มขื่น เหตุใดเขาถึงไม่รู้ใจตัวเองให้เร็วกว่านี้ ปล่อยให้ไอ้สารเลวเซี่ยเจี๋ยชิงลงมือก่อนอย่างสูญเปล่า
ภายในถ้ำ ร่างสูงโปร่งผอมบางของสัตว์เพศผู้เผ่าจิ้งจอกเก้าหางค่อย ๆ สลายไปดุจหมอก ก่อนจะรวมตัวเป็นรูปร่างอีกครั้ง กลายเป็นหลินหน่วนอย่างไม่น่าเชื่อ
ความสามารถในการเลียนแบบของพรสวรรค์ «พันหน้า» ขึ้นอยู่กับว่าเขารู้จักและคุ้นเคยกับคนที่เลียนแบบมากเพียงใด
เมื่อกลายเป็นหลินหน่วนแล้ว เสวี่ยเจี้ยนก็จ้องเงาสะท้อนของตนในอ่างน้ำ
เหมือนจริงราวกับมีชีวิต ไม่ว่าจะเป็นสีหน้า ท่าทาง หรือทุกการเคลื่อนไหว ล้วนไม่แตกต่างจากนางแม้แต่น้อย
เริ่มตั้งแต่เมื่อใดกันนะ ถึงได้คุ้นเคยกับนางถึงเพียงนี้
ใบหน้าของนางสลักลึกอยู่ในห้วงความคิดของเขา เพียงหลับตาลงก็เห็นรอยยิ้มของนาง
เสวี่ยเจี้ยนข่มความเจ็บปวดรวดร้าวในใจ ก่อนตรวจดูว่ารูปลักษณ์ของตนมีจุดใดผิดปกติหรือไม่
เพื่อเลียนแบบให้เหมือนยิ่งขึ้น เสวี่ยเจี้ยนถึงกับหลับตาแล้วรีบสวมเสื้อผ้าที่หลินหน่วนทิ้งไว้ที่นี่ จากนั้นก็จุดเตาโอสถ ให้กลิ่นสมุนไพรกลบกลิ่นอายของสัตว์เพศผู้ที่อาจติดอยู่บนร่าง
เมื่อเตรียมทุกอย่างพร้อม เสวี่ยเจี้ยนก็ได้ยินเสียงฝีเท้าเร่งร้อนดังขึ้น
จากนั้นเงาร่างสูงใหญ่สีดำก็พัดพาสายลม ก้าวฉับ ๆ เข้ามาในถ้ำหิน
ร่างของเสวี่ยเจี้ยนพลันเกร็งขึ้นทันที