ก่อนหน้านี้เขาคิดว่าตัวเองคงมีชีวิตอยู่ได้อีกไม่นาน จึงไม่กล้าเข้าใกล้นาง แต่ตอนนี้เมื่อมีสิ่งที่ปรารถนามากขึ้น เขากลับหวังให้อาการดีขึ้นช้าสักหน่อย จะได้อยู่ข้างกายนางนานขึ้น
ทุกครั้งที่นางต้มยาถอนพิษให้เขา นางจริงจัง จดจ่อ และมีเสน่ห์อย่างยิ่ง
ยามได้อยู่เป็นเพื่อนนาง เขามักมองนางเงียบ ๆ ยิ่งมองนานเท่าไร ก็ยิ่งละสายตาไม่ได้
เริ่มตั้งแต่เมื่อไรกันนะ ที่เขาเอาแต่คิดถึงนาง?
แม้แต่เสิ่นชางหลานเองก็จำไม่ได้แล้ว
แล้วอย่างไรหากนางมีภาวะเจริญพันธุ์บกพร่อง? แสงเจิดจ้าของนางไม่ควรถูกบดบังด้วยความบกพร่องทางร่างกายแต่กำเนิด
เพศผู้ที่มองแต่ความสามารถในการให้กำเนิดอย่างหลินนั่วมีอยู่มาก แต่ก็ใช่ว่าจะเป็นทุกคน
เดิมทีเสิ่นชางหลานก็ไม่ได้สนใจเพศเมียชั้นเลิศจากเผ่าใหญ่ ๆ อยู่แล้ว เพศเมียเหล่านั้นมักตาถึงฟ้า ที่บ้านมีสามีเพศผู้หลายสิบคน ไม่แน่ว่าพวกนางอาจจำชื่อสามีของตัวเองไม่ได้ด้วยซ้ำ
บางคนที่ไม่ได้รับความโปรดปรานอาจไม่ได้พบเพศเมียผู้เป็นนายของตนแม้แต่ครั้งเดียวตลอดทั้งปี
เพียงเพื่อไขว่คว้าโอกาสที่อาจมีสักครั้งในการสืบทอดสายเลือด ก็ต้องมอบทุกสิ่งทุกอย่างของตนให้ คุ้มค่าหรือ?
ก่อนจะรู้จักหลินหน่วน เขาก็เริ่มครุ่นคิดถึงเรื่องนี้แล้ว ดังนั้นแม้จะเป็นมนุษย์สัตว์ขั้นสีแดง แต่เขาก็ผัดผ่อนเรื่อยมาจนถึงอายุ 24 ปีโดยไม่หาผู้เป็นนาย
เสิ่นชางหลานครุ่นคิดถึงบางสิ่งที่ไม่รู้ชื่อ ก่อนจะพาหลินหน่วนกลับไปยังโรงหมอผี
ในโรงหมอผี เจิ้นเยวี่ยตื่นแต่เช้ามาฝึกยิงธนู เพียงไม่กี่วันเขาก็ยิงเป้าเคลื่อนที่ได้แม่นยำถึงแปดหรือเก้าครั้งในสิบครั้ง แม้จะมองไม่เห็นก็ตาม