ทันทีที่ยาเม็ดตกอยู่ในมือ หลินหน่วนก็ได้ยินเสียงแจ้งเตือนจากระบบตามมา:
【ยินดีกับโฮสต์ที่ปรุงยาใหม่ (ยาเม็ดขจัดเนื้อเน่างอกเนื้อใหม่) สำเร็จ ยานี้สามารถกระตุ้นกล้ามเนื้อและกระดูกที่ตายแล้วให้ฟื้นคืนชีวิต วางรากฐานสำหรับการงอกอวัยวะที่ขาดขึ้นใหม่ คะแนนยาประเมิน: ชั้นเลิศ ทำภารกิจย่อย: ข้าคือเทพโอสถ สำเร็จ 40/100】
【ยินดีกับโฮสต์ที่ได้รับไอเทมพิเศษ: แขนขาเทียมกลไก 1 ชุด (หมายเหตุ: แขนขาเทียมกลไกที่สร้างขึ้นด้วยตราประทับแห่งโลกสัตว์และกฎแห่งเทพสัตว์ ผู้ควบคุมสามารถใช้ความคิดสั่งการให้ข้อต่อเคลื่อนไหวได้)】
ใส่ใจเกินไปแล้ว!
ตอนนี้ยังไม่มีเงื่อนไขให้แขนขาที่ขาดงอกขึ้นใหม่ แต่ใช้ขาเทียมช่วยให้เขายืนขึ้นก่อนได้ไม่มีปัญหา
อวี๋เสวียนหมิงเป็นคนหยิ่งทะนงขนาดนั้น ขอเพียงยืนได้ ไม่ว่าจะใช้วิธีไหนก็ดีกว่าปล่อยให้เขาคลานไปไหนมาไหนตลอดเวลา
ถ้าระบบมีร่างจริง หลินหน่วนอยากกอดมันแล้วหอมสักฟอด
หลินหน่วนเห็นหลินเหมาหมาวง่วงจนหัวจะทิ่มพื้น จึงเพิ่งรู้สึกถึงความเหนื่อยล้าที่ตามมาช้า ๆ
หลังจากทบทวนแผนการรักษาของวันพรุ่งนี้ในใจอีกครั้ง หลินหน่วนก็กำชับหลินเหมาหมาวสองสามคำ ก่อนกลับไปยังถ้ำหินของตน แล้วล้มตัวลงนอนทันที
รุ่งเช้าวันถัดมา ราวกับมีนาฬิกาปลุกที่มองไม่เห็นอยู่ในหัว หลินหน่วนก็ตื่นขึ้นทันทีที่ฟ้าสาง
แม้จะนอนเพียงไม่นาน แต่เธอหลับสนิทดี ตอนนี้จึงรู้สึกสดชื่นกระปรี้กระเปร่า
เมื่อกลับคืนร่างมนุษย์ หลินหน่วนก็เตรียมยาและเครื่องมือสำหรับการรักษาทั้งหมดให้พร้อม แล้วปลุกเหมาหมาวที่อยู่ในถ้ำหินไม่ไกลนัก
ลูกสัตว์ตัวน้อยยังอายุน้อย แต่แรงไม่น้อยเลย เขาขยี้ตาที่ง่วงงุน ช่วยหลินหน่วนถือข้าวของต่าง ๆ มุ่งหน้าไปยังถ้ำหินของอวี๋เสวียนหมิง