หลินหน่วนลองยื่นนิ้วออกไปจิ้มหนวดเส้นหนึ่งที่ยื่นมาอยู่ตรงหน้า
ปุ่มดูดบนหนวดขยับยุกยิก ปลายหนวดม้วนงอแล้วพันรอบนิ้วของหลินหน่วน
เชื่องดีจัง
หลินหน่วนใจกล้าขึ้น นางนั่งลงบนหนวดที่โค้งเป็นรูปครึ่งวงกลม เมื่อนั่งมั่นคงแล้ว หนวดก็ยกตัวขึ้น พาหลินหน่วนลอยพ้นพื้นในพริบตา
ความรู้สึกที่ถูกยกสูงขึ้นอย่างฉับพลันทำให้นางร้องอุทาน พริบตาต่อมาก็ร่วงลงสู่อ้อมแขนของเสิ่นชางหลาน
เขาก้มหน้าลง เผยรอยยิ้มเร่าร้อนเย้ายวน «กอดข้าไว้ให้แน่น»
หลินหน่วนตื่นเต้นจนคว้าแขนของเขาไว้
ร่างสัตว์ยักษ์รูปร่างคล้ายปลาหมึกเริ่มเคลื่อนที่ ทว่าไร้เสียงและมั่นคงเกินคาด
เขาเคลื่อนที่เร็วมาก หลินหน่วนเห็นทิวทัศน์ตรงหน้าถอยร่นไปอย่างรวดเร็ว ไม่นานถ้ำหินกับน้ำพุบนภูเขาก็ถูกทิ้งไว้เบื้องหลัง
เพียงพริบตาเดียว ทั้งคู่ก็มาถึงป่าที่ปกตินางใช้เก็บฟืน
มองลงมาจากความสูงห้าเมตรก็ชวนหวาดเสียวอยู่บ้าง โชคดีที่เสิ่นชางหลานกอดนางไว้แน่นมั่นคง
หลินหน่วนหน้าแดงระเรื่อ ตบแขนกำยำแข็งแรงของเขาเบา ๆ «ปล่อยข้าลงเถอะ»
เสิ่นชางหลานส่ายหน้า «ไม่ต้องยุ่งยากขนาดนั้น»
ไม่รู้เพราะเหตุใด ทุกครั้งที่สัมผัสเพศเมียน้อย ความเจ็บปวดทั่วร่างก็ดูเหมือนจะทุเลาลงไม่น้อย
นี่เป็นพรสวรรค์ทางสายเลือดพิเศษของนางหรือ?
เสิ่นชางหลานสงสัยใคร่รู้อยู่ในใจ แต่ไม่ว่าอย่างไร เขาก็ไม่อยากปล่อยหลินหน่วนเลย
หนวดทั้งแปดเส้นของเขาเลื้อยไปดุจงูยาว ไม่สนใจกิ่งไม้แห้งและใบไม้ร่วงที่เกลื่อนพื้น ก่อนจะตวัดรวบต้นไม้แห้งหลายต้นอย่างแรง หนวดตึงเขม็งแล้วเริ่มออกแรง
ไม่กี่วินาทีต่อมา ลำต้นไม้แห้งก็ส่งเสียงเอี๊ยดอ๊าดราวกับทนแรงไม่ไหว ฟังแล้วเสียวฟัน