เสวี่ยเจี้ยนกะพริบตา แล้วกล่าวว่า “ให้ดูอะไรอย่างหนึ่ง”
หลินหน่วนเกิดความสนใจ “อะไรหรือ”
ท่ามกลางสายตาของหลินหน่วน บนศีรษะของเสวี่ยเจี้ยนมีหูจิ้งจอกแหลมสองข้างงอกออกมา ด้านหลังยังปรากฏหางใหญ่ฟูฟ่อง นุ่มนิ่ม สีขาวราวหิมะสามหาง
“ว้าว!——”
หลินหน่วนตาเป็นประกาย “เธอเก็บหางกลับมาได้สามหางแล้วหรือ”
เสวี่ยเจี้ยนพลอยรู้สึกไปกับนาง ในแววตาก็เจือรอยยิ้ม “ใช่ หลังจากฟังเจ้าร้องเพลงเมื่อวาน พรสวรรค์ก็เสถียรขึ้นมาก ข้าควบคุมร่างแยกสามร่างให้กลับสู่ร่างหลักได้แล้ว”
หลังจากร่างแยกสามร่างกลับสู่ร่างหลักแล้ว ร่างแยกที่คลุมเครือ ประหลาด และควบคุมไม่ได้โดยรอบตัวเสวี่ยเจี้ยนก็เหลือเพียงสี่ร่าง
หลินหน่วนพลันสังเกตว่าจำนวนไม่ถูกต้อง นางถามว่า “ร่างแยกสามร่างกลับไปเป็นหาง สี่ร่างยังอยู่ที่นี่ แล้วอีกสองร่างล่ะ เธอไม่ใช่จิ้งจอกเก้าหางหรือ”
พรสวรรค์ “พันหน้า” นี้ เป็นพรสวรรค์พิเศษที่สืบทอดมาจากสายเลือดโบราณของเผ่าจิ้งจอกเก้าหาง พวกมันสามารถแปลงหางทั้งเก้าของตนเป็นร่างแยกเพื่อต่อสู้ วิธีการต่อสู้แปลกประหลาด เปลี่ยนแปลงได้หลากหลาย ยากจะรับมืออย่างยิ่ง
เล่ากันว่าบรรพบุรุษของจิ้งจอกเก้าหางเคยร่วมต่อสู้กับเทพสัตว์มาก่อน ก็เพราะมีพรสวรรค์ทางสายเลือด “พันหน้า” นี่เอง
แต่ตอนนี้ร่างแยกของเสวี่ยเจี้ยนเหลือเพียงเจ็ดร่างได้อย่างไร
พูดถึงตรงนี้ สีหน้าของเสวี่ยเจี้ยนก็เย็นชาลง “สองร่างนั้นถูกกักขังไว้ กลับมาไม่ได้ นี่คือสาเหตุที่แท้จริงที่ทำให้พรสวรรค์ของข้าปั่นป่วน”
“ที่แท้ก็เป็นเช่นนี้”