หลินหน่วนกินเนื้อแห้งหมดไปทั้งถุง แล้วดื่มน้ำจากถุงหนังที่เสวี่ยเจี้ยนยื่นให้หลายอึก ในที่สุดก็รู้สึกเหมือนได้กลับมามีชีวิตอีกครั้ง
การกลั่นอัลลิซินก็เสร็จสิ้นลงเสียที เมื่อมองของเหลวปริมาณน้อยนิดในขวดที่ได้หลังการกลั่น หลินหน่วนก็เผยรอยยิ้มสดใส แม้จะเหนื่อยล้าเต็มที
ในยุคโบราณ ยานี่คือยาวิเศษต้านการติดเชื้อ
คนในเผ่ามีทางรอดแล้ว
ในตอนนั้นเอง หลินหน่วนก็ได้ยินเสียงแจ้งเตือนจากระบบ:
【ยินดีด้วย โฮสต์คิดค้นยาชนิดใหม่: (อัลลิซิน) มีสรรพคุณต้านการอักเสบ ระดับ: ชั้นยอด หมายเหตุ: ช่วยยกระดับการแพทย์ในโลกสัตว์ได้อย่างมหาศาล ภารกิจย่อย: ข้าคือเทพโอสถ สำเร็จแล้ว 50/100】
【ความคืบหน้าภารกิจย่อยถึง 50% เปิดใช้งานรางวัลทวีคูณ ยินดีด้วย โฮสต์ได้รับยา: ยาถอนพิษร้อนใน*30 ยาห้ามเลือด*50 ได้รับไอเทม: เต็นท์ตั้งแคมป์*1 ที่นอนเป่าลมสำหรับตั้งแคมป์*1 ได้รับอาวุธ: ดาบคู่จันทร์เสี้ยว ระดับ: ชั้นเลิศ】
เมื่อระบบรับรองสรรพคุณของอัลลิซินแล้ว หลินหน่วนก็ยิ่งมั่นใจในประสิทธิภาพของมัน รีบเรียกเหมาหมาวมา สั่งให้เขาป้อนยาแก่ผู้บาดเจ็บที่มีไข้สูงหลายคน
ส่วนคนที่อาการไม่หนักนัก ให้กินยาถอนพิษร้อนในเพื่อบรรเทาอาการไปก่อน
คราวนี้ก็วุ่นวายกันจนถึงยามเย็น
ไข้ของผู้บาดเจ็บสาหัสหลายคนจึงลดลงในที่สุด
หลินหน่วนลากสังขารอันเหนื่อยล้า ศีรษะหนักอึ้งจนแทบทรงตัวไม่อยู่ พอลุกขึ้นก็เกือบล้ม
ร่างหนึ่งพุ่งเข้ามาข้างกายนางรวดเร็วดุจสายฟ้า ก่อนประคองเอาไว้
บุรุษผมทองมีรูปหน้าคมคายไร้ที่ติ ก้มศีรษะลงเล็กน้อย เส้นผมเปล่งประกายระยับอย่างผู้สูงศักดิ์ ดวงตาจับจ้องนางอย่างจริงจังและตั้งใจ ทว่าน้ำเสียงกลับข่มอารมณ์ไว้อย่างยิ่ง “นายหญิง ระวังขอรับ”
หัวใจหลินหน่วนกระตุกวูบ ทำไมจู่ ๆ ถึงเต้นเร็วขึ้นมาได้