หลินหน่วนตะลึงกับความหล่อเหลาอยู่หลายวินาที กว่าจะได้สติก็รีบก้มมองใต้น้ำอย่างลนลาน “ฉันไม่เป็นไร ในน้ำมีสัตว์ประหลาดหนวด เรารีบขึ้นไปกันเถอะ!”
“สัตว์ประหลาดหนวดหรือ?”
ชายหนุ่มเผยสีหน้าสนอกสนใจ ราวกับกำลังลิ้มรสคำที่ไม่เคยได้ยินมาก่อน
แต่ไม่นานเขาก็เข้าใจ พลางยื่นมือไปคว้าหนวดสีฟ้าสว่างเส้นหนึ่งขึ้นจากน้ำ มันหนาเท่าต้นขาของหลินหน่วน ริมฝีปากยกขึ้นเล็กน้อย “หมายถึงสิ่งนี้หรือ? นี่คือร่างสัตว์ของข้า”
หนวดเส้นนั้นเปล่งแสงสีฟ้าอันตราย มองปราดเดียวก็รู้ว่าเป็นพิษร้ายแรง หลังถูกดึงขึ้นมา มันดูเหมือนไม่พอใจอยู่บ้าง จึงค่อย ๆ หดงอแล้วคลายออก
หลินหน่วนหลับตาปี๋ ตกใจจนแทบเป็นลม
เมื่อเห็นใบหน้าซีดเผือดของนาง ชายหนุ่มก็เลิกแกล้งและดึงหนวดกลับลงไปใต้น้ำ ก่อนขยับตัวพานางไปวางไว้ริมสระน้ำพุร้อน
หลังวางสาวน้อยเพศเมียลงแล้ว สัมผัสอบอุ่นนุ่มนิ่มจากผิวกายของนางยังคงติดอยู่ที่ปลายนิ้วของเขา
ชายหนุ่มเผลอใช้นิ้วถูไถกันเอง ไม่รู้เพราะเหตุใด หลังสัมผัสนาง ความเจ็บปวดที่คอยทรมานเขาอยู่ทุกวินาทีดูเหมือนจะทุเลาลงเล็กน้อย
เป็นเพราะนางหรือ?
ตอนนี้หลินหน่วนยืนเท้าแตะพื้นอย่างมั่นคง ในที่สุดก็ไม่กลัวเท่าเดิมแล้ว
สายลมยามค่ำคืนพัดผ่าน นำพาความเย็นมาแตะแผ่วเบา นางถึงเพิ่งรู้ตัวว่าตนสวมเพียงผ้าพันอกกับกางเกงชั้นใน!
ผิวขาวผ่องเป็นบริเวณกว้างเผยอยู่กลางอากาศ
ทั้งสองสบตากัน ความกระอักกระอ่วนและบรรยากาศคลุมเครือจาง ๆ ค่อย ๆ แผ่ปกคลุม
ชายหนุ่มดูเหมือนจะสังเกตเห็นความอึดอัดของนาง จึงหันหลังให้อย่างสุภาพ