เสิ่นเฮ่อกุยชี้ไปที่ป้ายข้าง ๆ "ดอกโบตั๋นพันธุ์อูหลงเผิงเซิ่ง ทรงดอกแบบพันชั้นหรือทรงถ้วยขอบกลีบหยักศก เส้นผ่านศูนย์กลางดอกได้ถึง 16 เซนติเมตร ต้นสูงได้ถึง 1.2 ถึง 1.5 เมตร"
"แต่นั่นเป็นข้อมูลก่อนโลกวันสิ้นโลก ตอนนี้จะเป็นยังไงก็พูดยาก"
เจียงอวิ๋นถานมองไปที่ป้ายที่เขาชี้ ยังเห็นข้อความบนนั้นว่าอูหลงเผิงเซิ่งมีแรงเติบโตแข็งแรง ระบบรากหนาและพัฒนาแล้ว
มองดูรากและเถาของอูหลงเผิงเซิ่งที่พันอยู่บนตัวเสี่ยวจื่อ ก็สมกับที่ว่าระบบรากพัฒนาแล้วไม่ใช่หรือ?
เจียงชิงเยว่เห็นเจียงอวิ๋นถานกับพวกยืนดูอยู่เฉย ๆ จึงถาม "พวกคุณไม่ขึ้นไปช่วยหรอ?"
เจียงอวิ๋นถานยิ้ม "รออีกหน่อย เสี่ยวจื่อสู้กับเซียนเซียนบ่อย ตอนนี้คงไม่อยากให้พวกเราเข้าไปช่วย"
"พอดี เราฉวยโอกาสนี้ดูสภาพแวดล้อมรอบ ๆ ไปด้วย ที่นี่มีพืชกลายพันธุ์ต้นหนึ่งแล้ว ก็น่าจะยังมีอีก"
"เพราะพลังพิเศษธาตุไม้ที่นี่เข้มข้นมากทุกที่เลย"
เพียงแต่ อูหลงเผิงเซิ่งถูกเสี่ยวจื่อดึงออกมาเท่านั้นเอง พืชกลายพันธุ์รู้จักเก็บกลิ่นอายของตัวเองก็ไม่ใช่เรื่องแปลก ตอนที่นางพบเสี่ยวจื่อครั้งแรก เสี่ยวจื่อก็เป็นแบบนี้เหมือนกัน
เจียงชิงเยว่: ....... เสี่ยวจื่อกับเซียนเซียน สู้กัน?
ปกติเห็นพวกมันสองตัวออกมาพร้อมหน้ากัน ความสัมพันธ์ก็ดีอยู่นะ ที่แท้พอลับหลังก็สู้กันด้วย
เจียงชิงเยว่ไม่ละเลยคำพูดของเจียงอวิ๋นถาน นางก็เริ่มตรวจหาร่องรอยรอบ ๆ ด้วย
ทางด้านนี้ เสี่ยวจื่อกับอูหลงเผิงเซิ่งสู้กันได้อย่างสูสี อาจเพราะถูกเสี่ยวจื่อดึงจนเจ็บ หรือถูกเสี่ยวจื่อเหวี่ยงจนมึน อูหลงเผิงเซิ่งจึงปล่อยตัวลงจากเสี่ยวจื่อ