"เห็นตัวอย่างที่ผ่านมาเป็นบทเรียน ถ้าพวกเขายังคิดจะเล่นลูกไม้อีก สุดท้ายลงเอยยังไงก็สมควรแล้ว"
สิ่งสำคัญที่สุดคือ เขาอยากให้พวกนั้นรู้เรื่องนี้ จะได้กังวลว่าตนเองอาจถูกเอาคืนเมื่อไหร่ ต้องอยู่อย่างหวาดระแวงไปวัน ๆ
ก็ใครใช้ให้เมื่อกี้พวกนั้นทิ่มแทงอวิ๋นถานด้วยวาจานิ่มนวลล่ะ?
ถึงไม่ได้พูดตรง ๆ แต่ระหว่างบรรทัดก็สื่อความหมายนั้นออกมาชัด ๆ
ต่อให้อีกฝ่ายไม่ได้ตั้งใจให้พวกเขาจับความหมายแฝงได้ แต่เมื่อพวกเขาจับได้ ก็ต้องเป็นความผิดของลุงเจียงกับพวกเท่านั้น
ผู้แข็งแกร่งแค่ตัดสินถูกผิด ไม่จำเป็นต้องสาวหาเหตุผล
การโต้แย้งเป็นสิ่งที่ผู้อ่อนแอต้องทำ
พวกเขาทุ่มเทฝึกฝนพลังพิเศษ ดิ้นรนเอาตัวรอดจากภยันตรายต่าง ๆ ไม่ใช่เพื่อมาฟังข้อแก้ตัวสวยหรูของคนพวกนั้น
เพราะฉะนั้น เวลาคุยกัน ควรแสดงความจริงใจร้อยเปอร์เซ็นต์ ไม่อย่างนั้นใครจะทนฟังคำไร้สาระ
เสิ่นชิงซานพยักหน้า "ใช่ ต้องให้พวกนั้นเห็นวีรกรรมของอวิ๋นถานพวกเรา ถึงจะไม่คิดว่าอาศัยความเป็นญาติห่าง ๆ บางตา แล้วจะมาบงการอวิ๋นถานของเราได้"
"อืม งั้นก็ทำตามที่พวกนายบอกเถอะ" เจียงอวิ๋นถานเสริม "บอกหวังหย่วนโจว เหอเฉินเฮ่อ แล้วก็พี่ชิงเยว่ด้วย ว่าถ้าครอบครัวลุงเจียงจะใช้ชื่อชั้นทำอะไร ไม่ต้องไปสนใจ"
นางไม่อยากตามเก็บกวาดปัญหาให้ครอบครัวนี้