"แย่แล้ว แย่แล้ว"
มีคนวิ่งเข้ามาหาเฉาหนานและเวิ่นเซียวเทียนจากด้านนอก ใบหน้าแดงก่ำและพูดอย่างร้อนรน "ชายฝั่งมีสัตว์กลายพันธุ์ประหลาดกลุ่มหนึ่ง พวกมันไม่เพียงโจมตีบนฝั่ง แต่ยังชนตึกอาคารตามชายฝั่งตลอดเวลา"
"สัตว์กลายพันธุ์พวกนั้นตัวใหญ่และแรงมหาศาล พวกมันชนเพียงไม่กี่ครั้งก็สามารถทำลายแนวป้องกันของเราลงได้ แล้วตึกข้าง ๆ พวกมันก็ไม่เว้นเช่นกัน สำหรับพวกมันแล้ว ตึกพวกนั้นต้านทานได้ไม่กี่นาที"
เขาพูดจบ ก็มีอีกคนวิ่งเข้ามา โดยไม่รอให้ใครถาม เขาก็รีบพูด "ตึกที่เราใช้สังเกตการณ์ความเคลื่อนไหวของทะเลเป็นประจำ ถูกสัตว์กลายพันธุ์พวกนั้นชนจนพังทลายลงแล้ว"
เสิ่นเฮ่อกุยได้ยินดังนั้น จึงหันไปหาเฉาหนาน "เราอาจต้องออกเดินทางก่อนกำหนด รบกวนพวกคุณรีบรวบรวมคนในฐานที่มั่น"
เจียงอวิ๋นถานพูดหลังจากเขา "เราไปดูกัน"
นางต้องไปดูสถานการณ์ของสัตว์พวกนั้น
ตอนนี้พวกเขาหนีไปได้เลยไม่ผิด แต่ถ้าสัตว์พวกนั้นสามารถทำลายแผ่นดินได้ไม่หยุดหย่อนล่ะ? ประเทศของพวกเขามีพื้นที่ติดทะเลประมาณครึ่งประเทศ ใครจะรู้ว่าสัตว์พวกนี้จะไม่หยุดทำลายชายฝั่ง ลดพื้นที่อยู่อาศัยของพวกเขาลงอย่างมากหรือไม่
"รบกวนด้วย" เฉาหนานกล่าวอย่างเคร่งเครียด "ผมจะให้ทุกคนเตรียมตัวออกเดินทางเดี๋ยวนี้"
"เร็วเข้าเถอะ เรายังไม่ได้เห็นสัตว์กลายพันธุ์พวกนั้น ไม่รู้สถานการณ์ว่ายังไง และไม่รู้จะจัดการพวกมันได้หรือเปล่า"
น้ำเสียงของเจียงอวิ๋นถานจริงจัง "แต่ตอนนี้พวกเรามีโอกาสเห็นพวกมันชัดเจน ยังดีกว่าต้องเสียแรงใจไปอยากรู้ทีหลังว่ามันเป็นตัวอะไร"