เสิ่นเฮ่อกุยให้คนเข้าไปดูกลุ่มคนที่หมดสติอยู่ข้างใน ยืนยันว่าพวกเขายังมีลมหายใจ แค่อ่อนแรงมาก ไม่รู้ว่าถูกทำให้สลบหรือถูกพิษอะไรบางอย่าง
ตอนนี้ สถานการณ์ที่ถูกพิษของพืชและสัตว์กลายพันธุ์ข้างนอก ไม่ใช่เรื่องแปลก
แค่ความรุนแรงของพิษแตกต่างกันไปเท่านั้น
เจียงอวิ๋นถานจ้องมองไปที่รากไม้พวกนั้น หลังจากที่พลังพิเศษธาตุไม้รักษารากไม้พวกนั้นจนหายดี รากไม้ก็ค่อยๆ ถอนตัวออกไป
เธอใช้พลังพิเศษธาตุไม้ตามไปโดยสัญชาตญาณ อยากดูว่ามันจะเคลื่อนไปทางไหน เพราะดูจากลักษณะรากไม้เพียงอย่างเดียว เธอแยกไม่ออกว่าเป็นพืชอะไร
เจียงอวิ๋นถานอาศัยบันไดเถาวัลย์ ยืนอยู่บนสวนหิน มองไปทางป่าต้นแปะก๊วย เธอรู้สึกเหมือนเห็นต้นแปะก๊วยอายุเป็นร้อยปีนั้นขยับเล็กน้อย
ถ้างั้นก็เป็นต้นแปะก๊วยที่ช่วยคนพวกนี้ไว้?
ป่าต้นแปะก๊วยอยู่ไม่ใกล้จากสวนหิน มิน่าถึงใช้แค่รากไม้ปกป้องพวกเขาไว้ได้ คงจะแย่งมาจากพืชชนิดอื่นด้วย
ไม่งั้นคงนึกภาพไม่ออกว่าไส้เดือนกลายพันธุ์ลากคนพวกนี้มาที่นี่ได้ยังไง คนกลุ่มนี้ก็คงเป็นไปไม่ได้ที่จะวิ่งมาที่สวนพฤกษศาสตร์แล้วมุ่งมายังที่เดียวกันทั้งหมด
เจียงอวิ๋นถานละสายตากลับมา ตั้งใจว่าจะไปดูที่ป่าต้นแปะก๊วยต่อ
หลังจากเธอลงมาจากสวนหิน เดินสำรวจรอบๆ หนึ่งรอบ ก็ยังไม่พบอะไรผิดปกติ
แค่บริเวณที่ใกล้กำแพง ดินค่อนข้างชื้น แถมยังมีน้ำขังอยู่สองสามแอ่ง ดูเหมือนเป็นที่ที่ไส้เดือนกลายพันธุ์จะปรากฏตัว