ก็จริง พวกเขาชินเสียแล้ว พอเจอที่ที่มีพืชและสัตว์กลายพันธุ์ ก็จะดูแถวนั้นว่ามีผลึกไหม
เสิ่นเฮ่อกุยกับเจียงอวิ๋นถานเพิ่งเดินจากไป เจียงชิงเยว่ก็มาถึงพร้อมลูกน้อง ในนั้นมีกัวจืออวี่กับซุนฉีอยู่ด้วย
คนที่เสิ่นเฮ่อกุยสั่งให้จับตาดูซุนฉี เห็นซุนฉีกับพวกเข้ามา ก็ตามเข้ามาด้วย
กัวจืออวี่มองชายหนุ่มที่อ่อนแรงพิงสวนหินอยู่ เธอรีบเดินเข้าไป นั่งยองข้างเขา ถามว่า "ปู้หลิน เป็นไงบ้าง"
พูดพลางหยิบแก่นผลึกสีเขียวออกมายื่นให้ "นายฟื้นฟูก่อนเถอะ"
ปู้หลินหายใจแผ่วเบา "พี่สาว ผมไม่เป็นไร ก็แค่ทำให้พี่ผิดหวัง ผมหาพืชกลายพันธุ์ไม่เจอ แถมยังถูกจับ เกือบตาย"
กัวจืออวี่ "ไม่ใช่ความผิดนาย หน่วยสำรวจรอบก่อนนั่นแหละที่บอกไม่ชัดเจน"
เจียงชิงเยว่ฟังไม่ทนแล้ว คนที่สำรวจสวนพฤกษศาสตร์รอบก่อน เธอรู้จัก คือโอวหยางซี ผู้มีพลังพิเศษธาตุน้ำแข็งเหมือนเธอ
ทั้งคู่สนิทกันเพราะต่างมีพลังพิเศษธาตุน้ำแข็ง ปกติก็แลกเปลี่ยนความคิดเห็นด้านพลังพิเศษ ค่อย ๆ คุ้นเคย จนกลายเป็นเพื่อนกัน เธอนิยมชมชอบโอวหยางซีมาก ทนฟังใครมาป้ายสีอีกฝ่ายไม่ได้
เจียงชิงเยว่เสียงเย็นจัด "ความผิดตัวเองแท้ ๆ ดันโยนใส่คนอื่นได้ยังไง ฉันจำได้ว่าคนที่สำรวจสวนพฤกษศาสตร์รอบก่อนบอกชัดเจนดี"
"ตอนนั้นที่รายงานไป บอกว่าสวนพฤกษศาสตร์ชั่วคราวไม่พบอันตราย อยากให้ผู้มีพลังพิเศษธาตุไม้ลงสำรวจลึกอีกครั้ง เพราะมีพืชฤทธิ์แรงจำนวนมาก พืชพวกนี้อาจเป็นพืชกลายพันธุ์ ตอนนั้นไม่พบแนวโน้มทำร้ายใคร"