พ่อกู้ที่อยู่ข้าง ๆ พลอยคึกคักขึ้นมา สีหน้าเต็มไปด้วยความอยากรู้อยากเห็นขณะมองลูกชาย
“หวยเหย่ ลูกมีแฟนแล้วเหรอ?”
กู้หวยเหย่ทำหน้าเรียบเฉย “ไม่มีครับ เมื่อคืนผมอยู่กับแฟนของเฉิงอวี่”
พอแม่กู้ได้ยิน ขาก็อ่อนยวบ เกือบล้มลง โชคดีที่สามีคว้าตัวไว้ทัน
“ลูกทำอะไรเหลวไหลเนี่ย? ไม่กลับบ้านทั้งคืน แล้วยังไปอยู่กับแฟนของเฉิงอวี่อีก ลูกไม่ห่วงชื่อเสียงตัวเองบ้างหรือไง?”
กู้หวยเหย่ถอนหายใจ ตั้งใจจะกลับห้องไปเปลี่ยนยา แต่กลับถูกแม่ดึงตัวไว้
เขาจึงจำใจอธิบายเรื่องราวคร่าว ๆ ให้ฟังตั้งแต่ต้นจนจบ
พ่อกับแม่กู้ฟังแล้วก็โกรธจัด
“ลูกพี่ลูกน้องของแกทำเกินไปแล้ว ถ้าเรื่องนี้แพร่ออกไป คนอื่นจะมองตระกูลกู้ยังไง? งานของเขาจะยังรักษาไว้ได้ไหม? คิดว่าตัวเองเป็นฮ่องเต้หรือไง ถึงจะมีเมียสามอนุสี่ได้? มีแฟนอยู่แล้วแต่ยังไปยุ่งกับผู้หญิงคนอื่น แถมยังให้แกไปแอบอ้างเป็นแฟนอีก!”
แม่กู้ยิ่งพูดยิ่งโมโห อยากยกมือฟาดกู้หวยเหย่สักที แต่พอนึกได้ว่าเขาบาดเจ็บจึงอดกลั้นไว้
“แกนี่ก็โง่ เขาให้แอบอ้างก็แอบอ้างตามหรือไง? จะไปแบกเรื่องยุ่ง ๆ ของเขาทำไม? อีกอย่าง ได้ยินว่าผู้หญิงคนนั้นซื่อบื้อ แถมปกติก็ไม่เอาไหน ปู่เพิ่งหาคู่แต่งงานให้แกได้ รีบจัดการตัวเองแล้วไปดูตัววันนี้เลย แกจะสามสิบอยู่แล้ว ถ้ายังไม่แต่งงาน เดี๋ยวจะไม่มีลูกทันนะ!”
กู้หวยเหย่ไม่คิดว่ากลับมาถึงบ้านก็ต้องมาโดนเร่งให้แต่งงาน จนปวดหัวไปหมด
“ผมกลับไปเปลี่ยนเสื้อผ้าก่อนครับ”
กู้หวยเหย่พูดพลางเดินขึ้นชั้นบน กลับเข้าห้องของตัวเอง
พ่อกู้ขมวดคิ้ว สีหน้าเต็มไปด้วยความสงสัยและไม่แน่ใจ
แม่กู้ถลึงตาใส่เขา “เป็นใบ้ไปแล้วหรือไง? ปกติตอนลูกชายไม่อยู่ คุณเอาแต่พูดเสียงดัง พอเขากลับมา กลับปล่อยให้ฉันออกหน้าอยู่คนเดียว”
“ไม่ถูกต้อง เรื่องนี้ไม่ชอบมาพากลมาก...”
พ่อกู้พึมพำกับตัวเอง
แม่กู้กัดฟันถาม “อะไรไม่ชอบมาพากล?”
“ลองคิดดูสิ หวยเหย่ลูกเราเป็นคนยังไง? เรื่องที่เขาไม่อยากทำ ใครจะบังคับเขาได้? ยิ่งเป็นเรื่องที่เกี่ยวกับผู้หญิงด้วยแล้ว เขาจะยอมไปดูแลลู่เจียวเจียวตามคำขอของเฉิงอวี่ได้ยังไง? เว้นแต่ว่าเขาเต็มใจเอง!”
แม่กู้ชะงักไป
กู้หวยเหย่เป็นลูกที่เธอคลอดเอง เธอจะไม่รู้จักนิสัยเขาได้ยังไง?
ลูกชายไม่เคยกลัวใคร ต่อให้เป็นคุณปู่ซึ่งเป็นอดีตผู้บังคับบัญชาคนสำคัญ เขายังไม่ไว้หน้าเลย
แล้วเขาจะยอมช่วยดูแลแฟนของกู้เฉิงอวี่เพียงเพราะอีกฝ่ายพูดไม่กี่คำได้ยังไง?
เรื่องนี้มีพิรุธจริง ๆ
“แล้วคุณหมายความว่ายังไง? กำลังจะบอกว่าหวยเหย่ของเราคิดอะไรกับแฟนของเฉิงอวี่เหรอ?”
พูดจบ แม่กู้ก็รีบยกมือปิดปากตัวเอง
สวรรค์เอ๊ย จะเป็นไปได้ยังไง!
ถ้าเป็นอย่างนั้น เรื่องคงวุ่นวายไปหมด ถ้าแพร่ออกไปคงถูกคนหัวเราะเยาะจนตาย
พี่ชายแย่งแฟนน้องชายอย่างนั้นเหรอ?
ที่สำคัญ ถ้าลู่เจียวเจียวเป็นผู้หญิงดี พวกเขาก็คงยอมรับได้ อย่างน้อยสองพี่น้องก็แย่งกันเพราะเธอมีดี
แต่พ่อแม่ของลู่เจียวเจียวเป็นแค่พนักงานธรรมดา ส่วนชื่อเสียงของตัวเธอเองก็ไม่ค่อยดีนัก
ใคร ๆ ก็รู้ว่าเธอรักกู้เฉิงอวี่จนหมดหัวใจ ปกติก็ตามติดเขาไม่ห่าง
ที่สำคัญ เธอไม่มีความสามารถพิเศษอะไร มีดีแค่หน้าตาสวยกับรูปร่างเย้ายวนเท่านั้น
ตอนนี้พอญาติ ๆ ตระกูลกู้พูดถึงแฟนของกู้เฉิงอวี่ ทุกคนก็ต้องแอบหัวเราะเยาะกันทั้งนั้น
แต่ตอนนี้ลูกชายกลับไปพัวพันกับผู้หญิงคนนี้ เรื่องนี้ไม่ใช่เรื่องเล่น ๆ แล้วหรือไง?
ไม่ได้ ยังไงก็ไม่ได้!
มีผู้หญิงที่ครอบครัวดีและมีความสามารถอีกตั้งมากมายต่อคิวกันอยู่ ไม่มีเหตุผลอะไรที่จะต้องเลือกผู้หญิงแบบนี้!
พอคิดถึงตรงนี้ ทั้งคู่ก็ร้อนใจขึ้นมา
เมื่อกู้หวยเหย่เปลี่ยนเสื้อผ้าออกมา แม่กู้ก็ยืนกรานจะพาเขาไปดูตัว
“ไม่ต้องห่วง เมื่อกี้แม่โทรหาคุณอารองแล้ว ให้เขาเรียกเฉิงอวี่กลับมา ลูกไม่ต้องไปดูแลผู้หญิงคนนั้น เรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับลูก ชุดนี้เหมาะกับลูกดีแล้ว ไปกันเถอะ เราไปเจอผู้หญิงคนนั้นที่ร้านอาหาร แม่ไม่บังคับลูกหรอก ถ้าชอบก็ลองทำความรู้จักกัน ถ้าไม่ชอบ คราวหน้าค่อยเจอคนใหม่”
กู้หวยเหย่ทิ้งลู่เจียวเจียวไว้ในห้องผู้ป่วยก็ยังไม่วางใจ จะยอมไปดูตัวได้ยังไง?
“ผมไม่ไปครับ”
แม่กู้ร้อนใจ “ไม่ไปดูตัว แล้วลูกจะไปไหน? หรือจะไปดูแลลู่เจียวเจียวอีก? ตั้งสติหน่อย เฉิงอวี่ให้ลูกแกล้งทำเป็นแฟนเธอ ไม่ได้ให้ลูกเป็นแฟนเธอจริง ๆ เขาสติไม่ดี ลูกก็จะสติไม่ดีตามไปด้วยหรือไง?”
กู้หวยเหย่ทนไม่ไหวแล้ว จึงพูดออกมาตรง ๆ
“ผมมีผู้หญิงที่ชอบแล้ว เลยไม่ไปดูตัว ส่วนจะพาเธอกลับมาเมื่อไหร่ ต้องรอจังหวะเหมาะ ๆ ก่อนครับ”
แม่กู้เบิกตากว้าง มองลูกชายอย่างไม่อยากเชื่อ
“ที่แท้ลูกมีคนที่ถูกใจแล้วเหรอ? แล้วทำไมไม่บอกแม่ตั้งแต่แรก รีบพาเธอกลับมาสิ ถ้าเหมาะสมก็จัดงานแต่งให้เร็วหน่อย”
พอเห็นแม่พูดจ้อไม่หยุด กู้หวยเหย่ก็รีบออกจากบ้าน
แม่กู้เห็นลูกชายเดินจากไปก็ถอนหายใจโล่งอก พลางลูบอกแล้วหันไปพูดกับสามี “โล่งอกไปที ยังดีที่ไม่ใช่ลู่เจียวเจียว ดูท่าลูกชายเรายังรู้จักคิด ไม่ต้องให้เราห่วง เดี๋ยวค่อยเอาข่าวดีนี้ไปบอกคุณปู่กับคุณย่า ให้พวกท่านดีใจด้วย”
พ่อกู้เองก็เห็นได้ชัดว่าผ่อนคลายลง
“นั่นสิ หวยเหย่จะไปชอบแฟนของเฉิงอวี่ได้ยังไง ฉันจำได้ว่าลู่เจียวเจียวไม่ชอบลูกเรา ก่อนหน้านี้ยังด่าว่าลูกเราเป็นคนป่า ทั้งคู่ไม่ถูกชะตากันอยู่แล้ว”
แม่กู้พยักหน้า “งั้นก็ดี แต่สองคนนั้นก็แปลกจริง ๆ ลูกเราเคยช่วยชีวิตเธอแท้ ๆ เธอไม่รู้จักขอบคุณก็ยังพอว่า แต่นี่กลับตอบแทนบุญคุณด้วยความแค้น”
พ่อกู้ถามอย่างประหลาดใจ “เรื่องเกิดขึ้นเมื่อไหร่? ทำไมฉันไม่รู้?”
“คุณไม่รู้เหรอ? อ้อ จริงสิ ฉันลืมเล่าให้ฟัง ตอนเฉิงอวี่เพิ่งคบกับผู้หญิงคนนั้น เธอพลัดตกแม่น้ำไปครั้งหนึ่ง หวยเหย่ของเรานี่แหละที่ช่วยไว้ แต่ตอนนั้นทั้งคู่คบกันแล้ว เลยต้องโกหกคนอื่น ไม่อย่างนั้นถ้าข่าวแพร่ออกไปว่า ลูกชายอุ้มเธอขึ้นมาจากน้ำแล้วยังผายปอดให้ด้วย คงไม่เหมาะแน่”
พ่อกู้รับคำ ในที่สุดก็เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น
ทั้งสองจัดการธุระเล็กน้อยแล้วรีบร้อนออกไปหาคุณปู่กับคนอื่น ๆ
คุณปู่กับคนอื่น ๆ เฝ้าฝันอยากให้หลานชายแต่งงานมาตลอด ถ้ารู้ว่าหลานมีแฟนแล้ว ไม่รู้จะดีใจแค่ไหน
กู้หวยเหย่ขับรถจี๊ปตรงไปโรงพยาบาล
ส่วนลู่เจียวเจียวที่นอนอยู่บนเตียงผู้ป่วยก็กำลังเรียบเรียงความคิด
ในนิยายต้นฉบับ ตัวเธอในชาตินี้สวมรอยใช้โควตาเข้ามหาวิทยาลัยของลู่ซูถิง นั่นคือจุดเริ่มต้นของความโชคร้ายในตระกูลลู่
เพราะอย่างนั้น เธอต้องหาทางจัดการเรื่องนี้ก่อน
แต่ยังพูดออกไปตรง ๆ ไม่ได้
ตอนนี้พ่อแม่ยังคิดว่าลู่ซูถิงเป็นสาวน้อยน่าสงสาร พอรู้ธาตุแท้ของอีกฝ่ายก็สายเกินไปแล้ว
ในเมื่อเป็นอย่างนั้น ไม่สู้วางกับดักลู่ซูถิงสักครั้ง
เธอจะไม่แย่งโควตาของอีกฝ่ายแน่นอน แค่สอบเข้ามหาวิทยาลัยไม่ใช่หรือไง? ชาติก่อนเธอก็เป็นนักศึกษาผลการเรียนดีจากมหาวิทยาลัยชั้นนำระดับเก้าแปดห้า จะเลือกมหาวิทยาลัยดังที่ไหนก็ได้
ลู่ซูถิงสอบติดแค่วิทยาลัยฝึกหัดครู เธอไม่เห็นจะสนใจเลย
ถึงตอนนั้น แค่รอลู่ซูถิงไปร้องเรียน ให้คนในบ้านเห็นธาตุแท้ของเธอก็พอ
พ่อแม่จะได้ไม่ถูกหลอกอีก พี่ชายพี่สาวก็จะไม่ถูกเธอใช้ประโยชน์อีก
ลู่ซูถิงเอาแต่คิดว่าพ่อกับแม่ลู่ไม่ดีกับตัวเอง แต่ไม่เคยคิดบ้างเลยว่าพวกเขารับเธอมาเลี้ยงเพราะมีเจตนาดี
ลู่เจียวเจียวต่างหากที่เป็นลูกแท้ ๆ พ่อแม่จะรักลูกแท้ ๆ ของตัวเองมากกว่าหน่อยแล้วผิดตรงไหน?
ตระกูลลู่ก็ไม่ได้รับประโยชน์อะไรจากลู่ซูถิงสักนิด
คิดถึงตรงนี้ ลู่เจียวเจียวก็โมโห
โมโหที่ตัวเอกเดิมโง่เง่า โมโหลู่ซูถิงที่แยกแยะผิดถูกไม่เป็น
พอกู้หวยเหย่เข้ามาในห้องผู้ป่วย กู้เฉิงเสียก็รีบออกไป เธออยากไปตามหาพี่ชาย ให้เขารีบกลับมา
แต่ตอนนี้กู้เฉิงอวี่ไม่ได้อยู่ในเมืองหลวงแล้ว เขาพาลู่ซูถิงไปหลบอยู่แถบชานเมือง กู้เฉิงเสียจะไปหาเจอได้ยังไง?