เวินหลีเงยหน้าขึ้นโดยไม่ตั้งใจ แล้วก็ต้องประหลาดใจที่พบว่าวันนี้กัวไช่เสียออกจากบ้านเสียที หลังจากพักรักษาตัวมาหลายวัน สีหน้ากลับดูแย่กว่าเดิมอีกสองสามส่วน วันนี้เธอไม่ได้ใช้ผ้าคลุมผมปิดบังใบหน้า บนใบหน้าหมดจดงดงามนั้นมีแผลเป็นยาวพาดผ่านแก้ม ดูน่าเกลียดน่ากลัวเป็นพิเศษ
เมื่อมองตามสายตาของเธอไป ก็เห็นเจียงเยว่เอ๋อกับเจียงเฉินเดินมาด้วยกัน ทั้งสองคนเว้นระยะห่างกันเล็กน้อย แต่ก็ยังพอเห็นบรรยากาศหวานซึ้งที่คละคลุ้งอยู่ระหว่างพวกเขา
เวินหลีดึงเฉินเยียนให้ออกห่างจากพวกเขา แล้วตั้งใจจะดูการแสดงสนุก ๆ
บนภูเขามีคนเยอะ ทุกคนจึงพากันเดินเข้าไปในป่าลึกอีก ไม่นานนัก ตะกร้าสะพายหลังของทุกคนก็ใส่เห็ดมาไม่น้อย
เวินหลีรู้จักแต่เห็ดปลวก ส่วนเฉินเยียนยิ่งไม่รู้จักสักชนิดเดียว สองคนเก็บเห็ดที่ไม่รู้จักมา แล้วถามหลี่เซียงเซียงก่อนถึงจะใส่ลงตะกร้าสะพายหลัง
เธอเติบโตในหมู่บ้านมาตั้งแต่เด็ก มองปราดเดียวก็รู้ว่าเห็ดไหนกินได้
เวินหลีแอบมองกัวไช่เสียอยู่ตลอดเวลา เมื่อเห็นว่าเจียงเยว่เอ๋อกับเจียงเฉินเดินห่างจากกลุ่มคน กัวไช่เสียก็ยกกระต่ายแกล้งทำเป็นจะตามไปทางพวกเขา
พอเห็นว่าเจียงเฉินกับพวกเดินไปทางป่าลึก เวินหลีจึงบอกเฉินเยียนหนึ่งประโยค แล้วก็ตามไป
หลังจากเข้าไปในป่าลึก เจียงเฉินกับพวกมองดูรอบ ๆ อย่างระแวดระวัง เมื่อเห็นว่าแถวนั้นไม่มีใคร ก็กอดกันแบบนั้น กอดไปกอดมา ก็จูบกันอีก
เวินหลี: ……
เวินหลีผิดหวังจนแสดงออกทางสีหน้า นึกว่าสองคนนี้จะไปหาสมบัติอีก ที่ไหนได้ ดันมาลอบพบกันนี่นา!