วันที่สองของการทำงาน ทุกคนจากเรือนจือชิงมาถึงลานตากข้าว ก็เห็นว่าทุกคนพากันชี้มาที่พวกเขาพลางซุบซิบ ทำให้พวกเขางงกันไปหมด
เวินหลีรับเครื่องมือทำสวนแล้วเดินไปหาป้าหวัง “ป้าหวังคะ ทุกคนคุยอะไรกันอยู่เหรอ”
ป้าหวังทำท่าลึกลับ กระซิบข้างหูเวินหลี “ฉันได้ยินมาว่า จือชิงหลี่เล็กจากเรือนจือชิงของพวกเธอคบกับลูกชายคนโตบ้านหยวนอยู่น่ะสิ”
เวินหลีขมวดคิ้ว ในหนังสือต้นฉบับไม่มีบ้านหยวนโผล่มา แต่เธออยู่มานานพอสมควร รู้จักคนในหมู่บ้านแทบทุกคน เล่ากันว่าบ้านหยวนหนีภัยมาถึงที่นี่เมื่อยี่สิบปีก่อน ทั้งครอบครัวเป็นคนซื่อสัตย์ เป็นที่รู้กันดีในหมู่บ้านว่าเป็นคนดีหัวอ่อน
ครอบครัวหยวนเรียบง่าย มีกันหกคน พ่อแม่แก่เฒ่า สองสามีภรรยาหยวนกุ้ย กับสองพี่น้องหยวนซงและหยวนชิ่ง
สองพี่น้องนี้อายุยี่สิบสามกับยี่สิบ ยังไม่ได้แต่งงานทั้งคู่
ถ้าเป็นคนอื่นมาเกี่ยวพันกับบ้านหยวน เวินหลีคงไม่แปลกใจ แต่หลี่หลิงหลิงกับหยวนซงนี่สิ... ทำให้เธอต้องคิดมากกว่าเดิม
“เรื่องนี้ฉันไม่เคยได้ยินเลย พวกท่านรู้ได้ยังไงกัน”
“เมื่อวานโก่วตั้นกับพวกไปหาลูกนกที่เขาด้านหลัง เผอิญเห็นสองคนนั้นกระซิบกระซาบกันที่เขาพอดี หลังจากนั้นทุกคนก็รู้กันทั่ว แต่จือชิงหลี่เล็กเป็นคนเรียบร้อย นิสัยดี หยวนซงก็เป็นหนุ่มหนักเอาเบาสู้ ถ้าทั้งสองคนลงเอยกันได้ก็ดีเหมือนกันนะ”
เวินหลีรู้สึกว่าเรื่องนี้ไม่ธรรมดา ด้วยนิสัยระมัดระวังของหลี่หลิงหลิง ทำไมถึงได้เปิดเผยจุดอ่อนง่ายขนาดนี้