เวินหลีสบถอยู่ในใจไม่หยุด ต้นไม้แห้งนี้เธอเดินผ่านตั้งหลายครั้ง แต่ไม่เคยสังเกตให้ดีเลย มิน่าพระเอกนางเอกถึงหากันเป็นปีกว่าจะเจอ ใครจะไปคิดว่าต้นหวยนี่จะกลายเป็นซากแห้งไปแล้ว ถ้าวันนี้เธอไม่บังเอิญเจอ ต่อให้หาไปอีกสิบปีก็ไม่มีทางเจอ!
หลังจากนิ่งงันไปครู่หนึ่ง จิตใจก็ถูกความตื่นเต้นท่วมท้น เธอรีบเก็บกวาดวัชพืชตามจุดที่มีอักษรเล็ก ๆ อยู่ แล้วหยิบพลั่วออกมาเริ่มขุด ดินด้านบนถูกเปิดออก เผยให้เห็นแผ่นไม้ที่เริ่มผุพัง
เมื่อยกแผ่นไม้ออก ก็เห็นเป็นโพรงใต้ดิน เธอหยิบไม้ขีดออกมา จุดฟางหญ้าโยนลงไป รอให้ฟางหญ้ามอดดับ แล้วระบายอากาศอยู่พักหนึ่ง ก่อนจะหยิบไฟฉายออกมา พอแน่ใจว่าโพรงไม่ลึกมาก ก็กระโดดลงไปเลย
ลำแสงไฟฉายส่องไป เห็นข้างในเป็นหีบมากมายอัดแน่นเต็มไปหมด
เปิดหีบหนึ่งขึ้นมาแบบไม่ตั้งใจ ข้างในถูกห่อด้วยกระดาษมันแน่นหนา พอเปิดกระดาษออก ก็เห็นทองคำแท่งเรียงรายอยู่เต็ม
เวินหลีดูแค่หีบเดียว แล้วก็รีบเก็บหีบทั้งหมดข้างในเข้าไปในมิติ
พอแน่ใจว่าของข้างในถูกเก็บไปหมดแล้ว เวินหลีก็รีบหันหลังกลับปีนออกมา
ส่วนที่เชิงเขา เจียงเยว่เอ๋อที่บ้านยังคงขัดถูร่างกายไม่หยุด นึกถึงเรื่องที่เกิดขึ้นตอนเที่ยงแล้วรู้สึกขยะแขยงอย่างรุนแรง แม้แต่ความรู้สึกที่มีต่อเจียงเฉินก็จืดจางลงไปมาก
พอนึกถึงสิ่งต่าง ๆ บนตัวเจียงเฉิน ความชอบในใจก็ค่อย ๆ สลายหายไป กระทั่งเกิดความคิดที่ว่าไม่อยากเจอเขาอีกเลย