เวินหลีเองก็ต้องยอมรับในฝีมือการแสดงของหัวหน้ากลุ่มโจ่ว สีหน้ากังวลของเขาดูไม่ออกเลยว่าเรื่องนี้เป็นฝีมือพวกเขา
ปากยังบ่นเสียดายที่เหอลี่อายุยังน้อยก็ตายจากไปแบบนี้ เสียใจที่ตอนนั้นปล่อยให้คนตระกูลเหอแย่งตัวเหอลี่กลับไป ถ้ารู้ว่าตระกูลเหอจะเจอภัยพิบัติ ยังไงเขาก็ต้องรั้งเหอลี่ไว้
ยังบอกอีกว่าเจ้าหนูของเขาน่าสงสาร ยังไม่ทันเกิดพ่อก็ตาย พอเกิดได้ไม่ถึงสองเดือนแม่ก็ตาย
พูดถึงตอนสะเทือนใจ เขายังแสร้งป้ายหางตาที่ไม่มีน้ำตาอยู่เลย
ชักจูงให้ทุกคนพากันปลอบให้เขาคิดเปิดใจ
แม่โจวฝีมือการแสดงไม่ดีขนาดนั้น ปากพูดว่าเสียดาย แต่แววตายังเผยความสะใจที่ได้แก้แค้นออกมา
แม้แต่ตอนมองทุกคนงุนงงคาดเดากันว่าใครเป็นคนทำร้ายตระกูลเหอ แววตายังแฝงความย่ามใจอยู่เรื่อย ๆ
ที่จริงเวินหลีก็ไม่คิดว่าตระกูลโจ่วจะลงมือโหดขนาดนี้ ล้างทั้งสาขาหลักและครอบครัวสาขารองตระกูลเหอโดยตรง
เธอคิดว่าตระกูลโจ่วอย่างมากก็แค่ฆ่าเหอกังกับเหอหลินสองพ่อลูก ก็เพราะโจวต้าจวงถูกเหอกังฆ่าตายเป็นเรื่องจริงไม่ใช่หรือ
ใครจะรู้ว่าพวกเขาไม่ลงมือก็แล้วไป พอลงมือก็เล่นใหญ่เลย
เวินหลีกับโจวอวี๋สบตากัน แล้วแอบถอยออกจากฝูงชน
โจวอวี๋ยังตั้งสติไม่ทัน ยังหวาดผวาอยู่ “มันเป็นแบบนี้ได้ยังไง?”
เขาคิดว่าคืนนั้นสองคนนั้นก็แค่ไปขโมยของ ไม่คิดว่าพวกเขาจะล้างตระกูลเหอทั้งตระกูล
“อีกสักพักตำรวจมาสอบสวน นายเอาที่เห็นเงาคนเมื่อคืนก่อนบอกตำรวจ อย่าบอกว่านายเห็นพวกเขาเข้าไปในบ้านตระกูลเหอ!”