“หลี่ต้าจู้ พวกเราก็เป็นญาติกันแท้ ๆ แต่นายกลับทำกันได้ถึงขนาดนี้ ช่างอกตัญญูจริง ๆ!” จ้าวชื่อตากล้าทำได้แค่ชี้หน้าหลี่ต้าจู้แล้วด่าทอ
หลี่ต้าจู้หัวเราะเยาะ “ญาติงั้นเหรอ? พวกนายถึงกับจะแย่งบ้านฉันอยู่แล้ว ฉันยังจะต้องสนใจอีกหรือว่าพวกนายเป็นญาติอะไรกับฉัน?”
“ก็แค่ห้าหมื่นหยวนไม่ใช่เหรอ? ฉันคืนให้นายแน่ แต่ไม่ใช่ตอนนี้”
“แก!” จ้าวชื่อตาชี้หน้าคู่กรณีด้วยความโกรธ แต่กลับพูดอะไรไม่ออก “ได้ เราคอยดูกัน!”
พูดจบ เขาก็พาภรรยากับลูกชายจากไป
หลี่ต้าจู้กลับเข้าบ้าน แล้วเริ่มคิดว่าจะหาเงินอย่างไร
ตอนนี้เขาได้รับสืบทอดวิชาจากเทพีแล้ว ย่อมไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป หากใช้ความสามารถพิเศษนี้ให้ดี การหาเงินก็ง่ายเหมือนพลิกฝ่ามือไม่ใช่หรือ?
จู่ ๆ หลี่ต้าจู้ก็นึกขึ้นได้ว่า พลังวิญญาณที่เขาบำเพ็ญมา นอกจากใช้รักษาโรคแล้ว ยังเอาไปทำอะไรได้อีกหรือเปล่า?
เขามองไปยังเถาแตงกวาที่เหี่ยวเฉาอยู่ในลานบ้าน
เขาเดินเข้าไปลองใช้พลังวิญญาณหล่อเลี้ยงมันดู
ไม่นานนัก!
เถาแตงกวากลับฟื้นคืนชีวิต แถมยังออกผลแตงกวาขนาดใหญ่ยักษ์ให้เห็นต่อหน้าต่อตา!
หลี่ต้าจู้เห็นแตงกวาที่มีผิวเขียวสด ก็อดเด็ดมากัดคำหนึ่งไม่ได้
กรอบ!
เนื้อกรอบ หวานฉ่ำ!
รสชาติอร่อยล้ำเลิศแผ่ซ่านไปทั่วปุ่มรับรสในพริบตา ยิ่งไปกว่านั้น แตงกวาลูกนี้ยังอุดมไปด้วยสารอาหาร กินแล้วรู้สึกสดชื่นกระปรี้กระเปร่าทั้งตัว กระทั่งเจ้านั่นก็เริ่มกระสับกระส่ายขึ้นมา…
“แตงกวาช่วยเสริมสมรรถภาพทางเพศ เรื่องนี้เหลือเชื่อเกินไปแล้ว!”