วันก่อนวันแข่ง ห้องฝึกซ้อมเงียบผิดปกติ
ตัวจริงทั้งห้าคนนั่งล้อมเป็นวง เมโกะก็อยู่ด้วย ส่วนแดนนี่ยืนอยู่หน้ากระดานแผนการ
โปรเจกเตอร์เปิดอยู่ ภาพรีเพลย์การแข่งขันช่วงหลังของทีวันหยุดค้างไว้ตรงจังหวะทีมไฟต์บริเวณบ่อมังกรใหญ่
สีหน้าของทุกคนดูตั้งใจเป็นอย่างมาก
ซูเยี่ยนลุกขึ้นยืน
“พรุ่งนี้ก็เป็นบีโอไฟว์แล้ว” เขาพูด “ผมมีความคิดอยากบอกทุกคน”
ทุกคนหันมามองเขา
ซูเยี่ยนเดินไปข้างกระดานแผนการ ใช้ปากกาเมจิกเขียนคำสองคำลงบนพื้นที่ว่างว่า เกมแรก
“ความสามารถของไอจีสู้กับทีวันได้อย่างสูสี
แต่บีโอไฟว์ต้องแข่งกันห้าเกม ด้วยความสามารถในการปรับเปลี่ยนแผนและประสบการณ์ของนักแข่งทีวัน เราแทบไม่มีทางชนะด้วยสกอร์ 3:0”
ซูเยี่ยนพูดช้า ๆ อย่างไม่เร่งรีบ ทุกคำชัดเจน
“เพราะงั้น เป้าหมายของเราในเกมแรกไม่ใช่ต้องชนะให้ได้”
เขาหยุดไปครู่หนึ่ง สายตากวาดมองทุกคน
“เป้าหมายของเราในเกมแรกคือการบีบให้พวกเขาเปิดไพ่ เราจะหยิบแชมเปียนที่สร้างปัญหาให้เราออกมาใช้
ขณะเดียวกัน เราก็ต้องเก็บแผนการเลือกตัวที่มีโอกาสชนะพอสมควรไว้ให้ตัวเองด้วย
ต่อให้เกมแรกแพ้ ก็ถือว่าเป็นไปตามแผน ในด้านสภาพจิตใจ เราจะไม่ยอมให้ตัวเองเสียขวัญจนพังเพราะแพ้เกมแรก”
ห้องฝึกซ้อมเงียบสนิท
พี่จี้เป็นคนเปิดปากก่อน น้ำเสียงราบเรียบ “นายหมายถึงให้เล่นเกมแรกเป็นเกมลองเชิงสินะ”
“ใช่” ซูเยี่ยนพยักหน้า
แดนนี่หันมามองเขา แววตาซับซ้อน
“เอาตามที่ซูเยี่ยนพูด” แดนนี่กล่าว “เกมแรกให้เล่นเป็นเกมลองเชิง แต่เราจะไม่ยอมแพ้”