อุโมงค์นักกีฬาไม่ยาวนัก แต่ซูเยี่ยนกลับเดินช้ามาก
แสงไฟจากด้านนอกสาดทะลักเข้ามาทางทางออก ส่องปลายทางเดินจนขาวโพลน
เขาได้ยินเสียงหัวใจตัวเองเต้นเป็นจังหวะ หนักแน่นและทรงพลัง
ไม่ใช่ความประหม่า แต่เป็นความตื่นเต้น
“หลังจากไอจีพ่ายแพ้ในเกมก่อนหน้า พวกเขาก็ปรับเปลี่ยนผู้เล่น” เสียงจากโต๊ะผู้บรรยายดังมา เป็นน้ำเสียงอันเป็นเอกลักษณ์ของกวนเจ๋อหยวน
“เราได้รับข่าวว่าไอจีเปลี่ยนตัวเมโกะออก แล้วส่งก็อดมี ซัพพอร์ตตัวสำรอง ลงสนามแทน”
ฝีเท้าของซูเยี่ยนชะงักไปครู่หนึ่ง ความทรงจำเก่า ๆ ผุดขึ้นมาในหัว
ก่อนหน้านี้โค้ชเคยบอกว่า ความเร็วมือและการอ่านเกมของเขาอยู่ในระดับสุดยอด แต่ยังขาดประสบการณ์ในการแข่งขันใหญ่
ตอนนั้นเขายิ้มแล้วพูดว่า ถ้าอย่างนั้นก็เรียกว่าก็อดมีแล้วกัน สักวันหนึ่งผมจะทำให้สมกับชื่อนี้
หลังจากนั้นเขาก็เซ็นสัญญากับไอจี แล้วนั่งเป็นตัวสำรองอยู่นานครึ่งปี
ไม่มีใครพูดถึงความหมายของไอดีนี้อีกเลย
“พูดตามตรง ผมไม่ค่อยคุ้นกับผู้เล่นชื่อก็อดมีเท่าไร” อีกเสียงพูดต่อขึ้นมา เป็นเหมาเหมา
“หลังจากไอจีดึงตัวมาในช่วงซัมเมอร์ เขาก็ยังไม่มีโอกาสลงสนามเลย
วันนี้เป็นเกมบีโอไฟว์ชี้ชะตาของไอจี ในเวลาแบบนี้ยังส่งเขาลงสนาม โค้ชแดนนี่กล้าตัดสินใจมากจริง ๆ”
“หวังว่าผู้เล่นคนนี้จะช่วยให้ไอจีตีเสมอได้”
เสียงที่สามดังขึ้น เป็นพีวายแอล น้ำเสียงแฝงความรอบคอบแบบผู้เล่นมากประสบการณ์
“แต่บางครั้งการเปลี่ยนตัวก็เปลี่ยนจังหวะของทีมได้เหมือนกัน อยู่ที่ว่าผู้เล่นหน้าใหม่คนนี้จะรับแรงกดดันไหวหรือเปล่า”
ซูเยี่ยนลงนั่งในตำแหน่งซัพพอร์ต
เก้าอี้ยังเย็นอยู่เล็กน้อย
เขายื่นมือไปปรับมุมคีย์บอร์ด ปลายนิ้วไล้ผ่านปุ่ม สัมผัสนั้นชัดเจนและเป็นจริง
“ซูเยี่ยน ได้ยินไหม” เสียงของแดนนี่ดังมาจากหูฟัง
“ได้ยิน”
“เกมแรกเราโดนเจดีจีเล่นงานช่วงแบนพิก อยู่ฝั่งแดงเสียเปรียบเกินไป เกมนี้เราสลับมาอยู่ฝั่งน้ำเงิน แบนพิกจะจัดง่ายขึ้น”
แดนนี่เว้นไปครู่หนึ่ง “แกตั้งสติไว้ก่อน ไม่ต้องคิดมาก เลนล่างอย่าให้โดนกดจนเสียเปรียบก็พอ เดี๋ยวเลนบนกับเลนกลางจะหาโอกาสเอง”
ซูเยี่ยนตอบรับสั้น ๆ แล้วกวาดตามองหน้าจอของตัวเอง
“ซูเยี่ยน” อีกเสียงดังขึ้นในหูฟัง ค่อนข้างทุ้มและมีสำเนียงนิดหน่อย “ประหม่าไหม”
เป็นพี่ช่าย
ซูเยี่ยนชะงักไปเล็กน้อย
เขาไม่คิดว่าพี่ช่ายจะเป็นฝ่ายถามก่อน
“ก็พอไหว” ซูเยี่ยนตอบ
“พอไหว?” พี่ช่ายทวนคำ
“ไหวมาก” ซูเยี่ยนแก้คำพูด
ในหูฟังเงียบไปหนึ่งวินาที
จากนั้นก็มีเสียงหัวเราะสั้น ๆ ดังขึ้น เป็นพี่จี้
“เขาบอกว่าไหวมาก” พี่จี้พูดด้วยน้ำเสียงเบาสบาย เหมือนโดนคำตอบนั้นทำให้ขำ
เสียงของเหวยดังแทรกขึ้นมาทันที “นายเอาจริงเหรอ นี่มันเกมชี้ชะตานะ”
“พี่เว่ยต่างหากที่ควรประหม่า” ซูเยี่ยนพูด “เกมนี้ถ้ายังหาจังหวะไม่ได้อีก เดี๋ยวก็โดนด่าแล้ว”
“โธ่เว้ย” เหวยหัวเราะพลางสบถ “ตัวสำรองเพิ่งขึ้นมาก็เปิดใส่ฉันเลยเหรอ”
ช่วงแบนพิกเริ่มต้นขึ้น
ไอจีอยู่ฝั่งน้ำเงิน ส่วนเจดีจีอยู่ฝั่งแดง
แชมเปี้ยนทั้งสิบตัวที่ทั้งสองทีมใช้ในเกมแรกถูกแบนทั้งหมด
แบนรอบแรก เจดีจีแบนยูนารา อาซีร์ และวุคกงทันที
ส่วนไอจีแบนหวงจื่อ การิโอ และเชียน่า
เจดีจีเลือกไรซ์ รากัน และซอมบี้ระเบิด
ไอจีเลือกแอนนี่เป็นตัวแรก
ถึงตาไอจีเลือกคู่เลนล่าง
มือของกาจื่อลอยค้างอยู่เหนือเมาส์ รอให้ซูเยี่ยนบอกชื่อแชมเปี้ยน
ในชีวิตก่อน เกมนี้ไอจีเลือกสเลนเนอร์ให้กาจื่อ ส่วนเมโกะเลือกเรนาตา
กาจื่อเล่นได้โหดจริง แต่เรนาตาน่ะหรือ...
ตอนนี้เปลี่ยนเขาลงมาแล้ว ยังจะเลือกเรนาตาอีกก็เสียของเปล่า ๆ
“บาร์ด” ซูเยี่ยนพูด
“บาร์ด?” เสียงของแดนนี่ชะงักไป “แกแน่ใจนะ”
“แน่ใจ”
“สเลนเนอร์กับบาร์ด” แดนนี่ครุ่นคิดอยู่หนึ่งวินาที “กาจื่อ แกคิดว่ายังไง”
กาจื่อเงียบไปสองวินาที ก่อนตอบสั้น ๆ ว่า “ได้”
น้ำเสียงเรียบเฉย แต่ก็ไม่ได้คัดค้าน
ไอจีจึงล็อกสเลนเนอร์กับบาร์ดในรอบเลือกที่สอง
แชตสดระเบิดขึ้นทันที
【ห้องถ่ายทอดสดการแข่งขันแอลพีแอล】
“ซัพพอร์ตบาร์ดเนี่ยนะ???”
“เกมชี้ชะตายังเลือกบาร์ดอีกเหรอ ไอจีสมองมีปัญติหรือไง”
“เปลี่ยนเมโกะออกแล้วได้แบบนี้เหรอ ให้เมโกะเล่นต่อยังดีกว่า”
“ก็อดมีเป็นใครวะ ฉันลองค้นดูแล้ว ไม่เคยลงแข่งแอลพีแอลสักเกม”
“จบแล้ว เลือกสเลนเนอร์แล้วทำไมไม่เลือกคาลิสต้า”
ซูเยี่ยนจำได้ว่าเกมนี้กาจื่อเล่นโหดมาก ส่วนเมโกะที่เลือกเรนาตาแทบไม่มีประโยชน์
เปลี่ยนแผนไปเลยดีกว่า!
เสียงของกวนเจ๋อหยวนจากโต๊ะผู้บรรยายดังสูงขึ้นครึ่งเสียง “บาร์ดเหรอ ไอจีเลือกบาร์ดให้ผู้เล่นหน้าใหม่คนนี้ที่เพิ่งลงสนามแอลพีแอลเป็นครั้งแรก ในเกมชี้ชะตาเลยเหรอ”
“นี่เป็นผู้เล่นหน้าใหม่ที่เพิ่งลงแข่งแอลพีแอลครั้งแรก ให้เขาเล่นบาร์ดแล้วออกไปโรมมิง... นี่เป็นการทดสอบทั้งการอ่านเกมและภาพรวมของเขาอย่างหนักเลย”
การแบนพิกดำเนินต่อไป
ไอจีแบนวอร์วิกกับคินเดร็ดของซุ่น ส่วนเจดีจีแบนเรกไซและจาโอซิน
ไอจีเลือกอาโทร็กซ์กับวาย
“อาโทร็กซ์! อาโทร็กซ์ของพี่ช่ายมาแล้ว!” น้ำเสียงของเหมาเหมาตื่นเต้นขึ้น
“อาโทร็กซ์ของพี่ช่ายมีฝีมืออยู่แล้ว พอเลือกตัวนี้มา เลนบนของไอจีก็มีแรงกดดันด้านการบุกทันที”
“วายก็สำคัญมาก” พีวายแอลพยักหน้า “วายของเว่ยถือเป็นหนึ่งในตัวเด่นของแอลพีแอล ล็อกตัวนี้แล้ว พลังของเลนกลางกับป่าฝั่งไอจีก็เต็มแม็กซ์”
สองตัวสุดท้ายของเจดีจีคือ นายาฟีลิลกับเซอน
ไอจี: อาโทร็กซ์, วาย, แอนนี่, สเลนเนอร์, บาร์ด
เจดีจี: เซอน, นายาฟีลิล, ไรซ์, ซอมบี้ระเบิด, รากัน
เกมเข้าสู่หน้าจอโหลด
ซูเยี่ยนขยับนิ้วเล็กน้อย ความรู้สึกเหมือนกระแสไฟแล่นที่ปลายนิ้วยังคงชัดเจน
หน้าต่างระบบลอยอยู่ตรงขอบสายตา ชื่อฉากระดับตำนานสีทองส่องสว่างเงียบ ๆ
เขารู้ว่าการเลือกบาร์ดครั้งนี้จะทำให้ทุกคนตั้งคำถาม
แต่ในชีวิตก่อน เขาดูการแข่งขันของไอจีมามากเกินพอ เขารู้ว่าสิ่งที่ทีมนี้ขาดที่สุดไม่ใช่ฝีมือ แต่เป็นจังหวะเกม
ขาดคนที่พร้อมยืนหยัดในช่วงเวลาสำคัญ แล้วใช้วิธีที่คาดไม่ถึงที่สุดฉีกแนวป้องกันของฝ่ายตรงข้าม
บาร์ดทำได้
เขาเองก็ทำได้
“ซูเยี่ยน” เสียงของพี่จี้ดังมาจากหูฟัง “เลเวลหนึ่งเล่นยังไง ฝั่งตรงข้ามมีซอมบี้ระเบิดกับรากัน ยังไงก็ต้องดันเลน พวกนายเลนล่างจะประคองไหวไหม”
“ประคองไม่ไหว” ซูเยี่ยนตอบ
“...หือ?” พี่จี้ชะงักไป
“เพราะงั้นเราก็อย่าให้พวกเขาดันสิ” น้ำเสียงของซูเยี่ยนสงบนิ่ง
“กาจื่อ เลเวลหนึ่งอัปสกิล E พาสซีฟของบาร์ดกับสกิล E ของสเลนเนอร์ ตอนเลเวลหนึ่งสู้กันแบบตัวต่อตัวก็ไม่กลัวใครทั้งนั้น
ซอมบี้ระเบิดมีแค่สกิล Q ตอนเลเวลหนึ่ง ส่วนรากันก็เรียนได้แค่สกิล W
รอให้พวกเขาดันเลนก่อน เราคุมเวฟไว้หน้าป้อม แล้วค่อยสู้กับพวกเขาตอนเลเวลสาม”
กาจื่อเงียบไปหนึ่งวินาที ก่อนตอบคำเดียวว่า “ได้”
“พี่เว่ย” ซูเยี่ยนพูดต่อ “เริ่มที่บลู แล้วรีบขึ้นเลเวลสามมาล่าง
ซอมบี้ระเบิดดันเลนเร็ว พวกเขาต้องดันเข้ามาแน่ จังหวะเลเวลสามฉันมีแฟลชกับ Q แค่นายโผล่มา ก็ฆ่าได้แน่นอน”
เหวยส่งเสียงสูดปากในช่องเสียง “นายเป็นผู้เล่นหน้าใหม่จริงเหรอ ทำไมสั่งการคล่องขนาดนี้”
“พรสวรรค์” ซูเยี่ยนตอบ
“โธ่เว้ย” เหวยหัวเราะพลางสบถ “มาอีกแล้ว”
แต่คราวนี้เขาไม่ได้ถามอะไรเพิ่ม แค่คลิกบนแผนที่แล้วปักสัญลักษณ์ไว้ที่บัฟสีน้ำเงิน
“ฟังเขา” จู่ ๆ พี่ช่ายก็พูดขึ้น
คำพูดสั้น ๆ แต่หนักแน่นมาก
ช่องเสียงเงียบไปชั่วขณะ
จากนั้นพี่จี้ก็พูดว่า “ฟังซูเยี่ยน เกมนี้เราจะเล่นจังหวะช่วงต้นเกมที่เลนล่าง”
“แม่น้ำฝั่งล่าง” ซูเยี่ยนพูดในช่องเสียง
“ตอนเลเวลหนึ่ง เจดีจีชอบเดินผ่านแม่น้ำฝั่งบลูเพื่อวางวิชั่น เราไม่ปะทะ แต่ลองไปเช็กตำแหน่งพวกเขาได้ กาจื่อ มากับฉัน”
ทั้งห้าคนเรียงแถวกันไปตามแม่น้ำฝั่งล่าง เคลื่อนตัวไปข้างหน้าอย่างระมัดระวังโดยเลียบขอบเขตวิชั่น