ผู้คนที่อยู่นอกเกราะป้องกันพากันโหวกเหวก ส่วนคนที่อยู่ข้างในต่างมองหลิงจิงด้วยความเคารพเลื่อมใส
——เดิมทีก็คิดว่าเถ้าแก่มีความสามารถไม่ธรรมดา ไม่รู้ใช้วิธีไหน ถึงสามารถหาของกินได้ในวันสิ้นโลก
คิดไม่ถึงว่าฝีมือการต่อสู้ก็แข็งแกร่งถึงเพียงนี้!
……ถ้าจะนับว่าสิ่งนี้เป็นฝีมือต่อสู้ก็ตาม
หลายคนหันไปมองป้าย 'กฎร้านอาหาร' ที่เถ้าแก่พูดถึงอีกครั้ง
ตำแหน่งของป้ายนี้ตั้งไว้ชัดเจนมาก แต่หลายคนที่มาครั้งแรกไม่เคยดูอย่างละเอียด
'เจ้าของร้านมีอำนาจเด็ดขาดเหนือทุกอย่างภายในขอบเขตการดำเนินงานของร้าน'……ที่แท้ก็หมายความเช่นนี้!
สุดยอด!
เมื่อครู่ต่างคิดว่าจะต้องสู้ตายกับหรงนาพวกมันแล้ว ใครจะคาดคิดว่าเถ้าแก่จะลงมือ ไล่หรงนาพวกมันไปได้ง่ายดายเพียงนั้น
ความรู้สึกปลอดภัยท่วมท้น
ที่แท้ 'ร้านอาหารจงหัว' ที่มีเถ้าแก่อยู่ด้วยก็ปลอดภัยถึงเพียงนี้ ไม่เพียงแต่ดูดซับไอเขียวไม่ได้ แม้แต่พวกที่คิดร้ายยังถูกกั้นไว้ข้างนอกได้
ความสามารถนี้ลึกล้ำยากหยั่งรู้ เพียงพริบตาเดียวคนก็ถูกเคลื่อนย้ายไป ไม่มีใครรู้เลยว่าเถ้าแก่ทำได้อย่างไร
นี่มันทำให้ลูกค้า……รู้สึกปลอดภัยเหลือเกิน!
——คนที่ทำตามกฎจะไม่หวาดกลัว 'การลงโทษ'
เหมือนกับที่มีแต่คนทำชั่วเท่านั้นที่คิดว่าเงื่อนไขกฎหมายอาจเข้มงวดเกินไป
คนที่อยู่ที่นี่ทุกคน ใครบ้างไม่เคยถูกพวกหมาบ้ามันรังแก?
ถูกไล่ ถูกปล้น ถูกด่า
พวกนี้ทำตัวเป็นอันธพาลมาระยะหนึ่งแล้ว ในที่สุดก็ถึงคราวที่พวกเขาได้ผงกหัวบ้าง
"ไม่ร้องแล้วล่ะสิ? เมื่อกี้แกไม่ใช่จะเข้ามาต่อยข้าหรอกหรือ?"
"กางปีกกล้าขึงใส่ใครนะ แล่แลบลิ้นใส่!"
"อ้าว นี่ไม่ใช่หมาบ้าหรอกหรือ สีหน้าอย่างกับกินขี้"