กลุ่มแรกที่วิ่งไปที่หม้อหม่าล่าทั่งฉวนฉวนเซียง ก็ยังเป็นกลุ่มเดิมๆ
กลุ่มของหลงหย่า กับลีน่ากับหลี่หลิน
พวกเขาได้ชื่อว่าเป็นกลุ่มแรกๆ ที่ได้กินอาหารของเถ้าแก่หลิง นอกจากความยำเกรงแล้ว ยังมีความเชื่อใจในตัวเถ้าแก่เต็มเปี่ยม
ของใหม่ที่เพิ่งทำออกมาจะไม่อร่อยได้ยังไง!
พริบตาเดียว เก้าอี้สิบตัวรอบโต๊ะยาวก็ถูกจับจองจนหมด
คนที่ไม่ได้แย่งทันตะโกน: "หลงสือ! พวกนายเร็วไปหน่อยไหม!"
"ที่นั่งมีจำกัด ใครมาก่อนได้ก่อนนะ พวกนายรอให้พวกฉันกินเสร็จก่อนแล้วค่อยมาเถอะ~" หลงสือโบกมืออย่างได้ใจ
"เถ้าแก่ครับเถ้าแก่ ฉวนฉวนเซียงนี้มีเท่าไหร่? จะโดนพวกเขากินหมดไหม!"
คนที่ไม่ได้ที่รีบร้อนถาม
ถึงจะยังไม่เข้าใจว่า "เปลี่ยนเป็นพลังไอเขียว" หมายความว่ายังไง แต่มันล้างสารพิษได้แน่นอน!
สิบไม้ก็แค่ห้าเหรียญเมือง มากกว่ามันฝรั่งเผาแค่เหรียญเดียว หม่าล่าทั่งฉวนฉวนเซียงนี้ดูแล้วต้องอร่อยแน่! แถมยังได้กินผักต่างๆ ที่รสชาติต่างกันอีก!
"เช้านี้ขึ้นได้ประมาณ 460 ไม้" หลิงจิงพูดพลางหยิบถาดอาหารแบบใช้แล้วทิ้งกับซอสให้สิบคนนี้ไปด้วย
พอขายไปได้ มีส่วนเก็บแล้ว ค่อยเสียบใหม่ขาย
500 ไม้ อาจไม่พอกิน แต่ในฐานะเมนูใหม่ น่าจะพอให้ลูกค้าเห็นว่ามันอร่อยแค่ไหน
"ได้ยินไหม? 400 กว่าไม้แน่ะ พวกเรากินไม่หมดหรอก พวกนายค่อยมาเดี๋ยวก็ได้!" หลงสือยักคิ้วหลิ่วตาจนถูกหลงหย่าต่อยไปที
"เถ้าแก่ นี่อะไรเหรอ?" ลีน่ามองจานที่วางตรงหน้าถาม
"นี่คือซอสจิ้ม"