เมื่อเผชิญหน้ากับพืชกลายพันธุ์ขนาดมหึมาที่จู่ ๆ ก็ปรากฏตัว กลุ่มของหลงเชี่ยนต่างใจหายวาบ เตรียมพร้อมสู้ขั้นแตกหัก
จื่อเฉิง——ก็คือเมืองชายแดนหนึ่งที่พวกเขาอยู่นี้ ตามหลักแล้วไม่ควรมีพืชกลายพันธุ์ที่อันตรายระดับนี้และมีระดับการกลายพันธุ์เกินมาตรฐานแถบปลอดภัยปรากฏขึ้น
เมืองชายแดนทั้งสี่ได้รับการคุ้มครองจากสามเมืองใหญ่
กลุ่มของหลงเชี่ยนออกนอกเมืองแทบทุกวัน หลายปีมานี้ไม่ใช่ว่าไม่เคยเจอพืชและสัตว์กลายพันธุ์
พวกที่มีหนวด เถาวัลย์เคลื่อนไหวคล่องแคล่วผิดปกติ ใบไม้คมกริบถึงขั้นกรีดคอคนได้… โผล่มาอย่างไม่ให้ทันตั้งตัว ทุกวันระหว่างเก็บผลึกต้องรับมือด้วย
ยังมีแมลงมีพิษที่ป้องกันไม่ได้และสัตว์ปีกสัตว์ร้ายที่ซ่อนตัวในความมืดอีกมากมาย
การออกนอกเมืองหมายถึงอันตรายอย่างยิ่ง หากไม่ระวังแม้แต่น้อยก็สิ้นชีพ
ผู้ที่อยู่รอดมาจนถึงตอนนี้ล้วนผ่านศึกมานับครั้งไม่ถ้วน
แต่พืชกลายพันธุ์ที่เกินมาตรฐานแถบปลอดภัยนั้น พวกเขายังเพิ่งเคยพบเป็นครั้งแรก
แรงที่ทุบหินใหญ่ให้แตกเป็นเสี่ยง ๆ ได้โดยตรงนั้นน่าหวาดหวั่นยิ่งนัก
หรือว่าแถบปลอดภัยจะมีปัญหาอะไร? หน่อไม้ประหลาดกลายพันธุ์นี้จะกลืนกินพวกเขาทั้งเป็นหรือไม่?
ช่วงนี้พืชและสัตว์กลายพันธุ์เหล่านี้ดูเหมือนจะคึกคักขึ้นอย่างเห็นได้ชัด สามเมืองใหญ่ปิดบังอะไรพวกเขาอยู่รึ?
… พืชกลายพันธุ์ขนาดนี้ พวกเขาจะรับมือไหวจริงหรือ?
คำถามมากมายวนเวียนในใจของทุกคน
แต่เมื่อศัตรูร้ายแรงอยู่ตรงหน้า ยามความเป็นความตายมาถึง ไม่มีใครถามคำถามที่ “เกินจำเป็น” เหล่านี้