ประตูห้องทำงานของอีฟวเกถูกผลักออก ทหารรักษาเมืองชุดดำคนหนึ่งพาหญิงสาวเข้ามาด้านใน
หญิงสาวดูอายุราวยี่สิบต้น ๆ ใบหน้าคมคาย สวมชุดรัดกุม มีเกราะอ่อนตรงหัวเข่าและข้อศอก
ดูจากคราบสกปรกบนเสื้อผ้า น่าจะเพิ่งผ่านการต่อสู้ดุเดือดมา
ตรงหน้าอกและแขนยังมีคราบเลือดที่เพิ่งแห้ง
สีดำคล้ำของเลือดแดงกับสีเขียวผสมปนเป เป็นสีสันที่ชวนขนลุก
หากมีชาวเมืองจื่อเฉิงคนอื่นอยู่ที่นี่ จะต้องประหลาดใจที่พบว่าคนผู้นี้แตกต่างจากชาวบ้านทั่วไป——ใบหน้าที่เปิดเผยไร้ร่องรอยของสีเขียวแม้แต่น้อย สีเขียวกลับไปรวมกันอยู่ที่ม่านตาแทน
นี่คือสัญลักษณ์ของผู้เปลี่ยนแปลง
“เคร้ง”
โจวเสวี่ยที่เดินเข้ามา โยนถุงเปื้อนเลือดใบหนึ่งลงบนโต๊ะของอีฟวเก
“แก่นอสูร” เธอพูดสั้น ๆ ห้วน ๆ
เมื่อเผชิญกับท่าทีของโจวเสวี่ย อีฟวเกไม่เพียงไม่โกรธ แต่กลับหยิบถุงบนโต๊ะขึ้นมา เปิดดู
แก่นอสูรสีม่วงครามสามชิ้นนอนสงบอยู่ข้างใน แสดงว่าทางทิศเหนือมีสัตว์อสูรกลายพันธุ์ระดับอันตราย C ถูกจัดการไปเรียบร้อยแล้วสามตัว
เขาเงยหน้าขึ้น กล่าวว่า “เรื่องของฮอลล์ข้ารู้แล้ว ข้าจะให้หน่วยของเฮยซีคอยตามหาตัวเขาเช่นกัน”
โจวเสวี่ยหัวเราะเย็นชา “หา? ถูกสัตว์กลายพันธุ์คาบไปจะเป็นยังไง เจ้ากับข้าต่างรู้แก่ใจดี ท่านผู้บังคับการไม่ต้องมาแสร้งทำเป็นเมตตาที่นี่”
อีฟวเกถอนหายใจ “ข้าจะเตรียมงานศพให้ฮอลล์ สร้างป้ายหลุมศพให้ เขายังมีครอบครัวในจื่อเฉิงหรือไม่”