หลี่เซียงตงถอดรองเท้าขึ้นเตียงเตา นั่งขัดสมาธิแล้วยื่นมือดึงลูกสาวมาหาตัว
เห็นลูกสาวนั่งเรียบร้อย อมไม้ไอศกรีมไว้ในปาก ดวงตากลมโตจ้องมองเขา ใจของเขาก็แทบละลาย
“เสี่ยวชี เรียกพ่อให้ฟังหน่อยสิ”
“พ่อ...”
“เสี่ยวชีเก่งจริง ๆ เอาไม้ไอศกรีมให้พ่อ แล้วมาเล่นขี่ม้ากันดีไหม”
พอหลี่เสี่ยวจูได้ยินว่าจะเล่นขี่ม้า ก็ปล่อยมือจนไม้ไอศกรีมหล่นลงบนเตา แล้วใช้ทั้งมือทั้งเท้าปีนขึ้นตัวหลี่เซียงตง
“เล่น...”
หลี่เซียงตงหมอบลงให้ลูกสาวปีนขึ้นหลัง มือข้างหนึ่งยันเตา อีกข้างประคองเธอไว้ พอลุกขึ้นช้า ๆ ก็ให้เธอขี่หลังแล้วหยอกเล่น
“คิกคิกคิก...”
หลี่เสี่ยวจูเกาะอยู่บนหลังเขาอย่างตื่นเต้น ใช้สองแขนกอดคอเขาไว้แน่น
พอเห็นว่าลูกสาวกำลังเพลินจนไม่สนใจอย่างอื่น หลี่เซียงตงก็ตะโกนออกไปนอกห้อง “เสี่ยวไห่ หลี่เสี่ยวไห่!”
“มาแล้วครับพ่อ”
พอเห็นลูกชายคนโตเดินเข้ามาในห้อง หลี่เซียงตงก็นึกว่าเจ้าหนูตัวใหญ่เดินเข้ามาเสียอีก!
ท่อนบนของลูกชายเปลือยเปล่า ท่อนล่างสวมแค่กางเกงเปิดเป้า เนื้อตัวมอมแมมไปหมด
“ให้ตายสิ ไปขุดถ่านหินมาหรือไง เสื้อผ้าไปไหนหมด”