“คิก ๆ... คิก ๆ...”
พอได้ยินเสียงหัวเราะของน้องสาว หลี่เสี่ยวไห่ก็ยื่นหัวออกมาดูอย่างสงสัย เห็นน้องสาวเล่นสนุกขึ้นเรื่อย ๆ เขาจึงอดใจไม่ไหว ลุกเดินเข้ามาแล้วทิ้งตัวนั่งลงบนท้องพ่อเต็มแรง
“ผมก็อยากขี่ม้าเล่นเหมือนกัน!”
หลี่เซียงตงครางอู้อี้ “หลี่เสี่ยวไห่ แค่ก ๆ แค่ก ๆ ทำไมไม่บอกพ่อก่อนล่ะ!”
พอหลี่เสี่ยวไห่ทิ้งก้นลงบนท้อง น้ำย่อยก็เหมือนจะย้อนขึ้นมา กลิ่นเหล้าคละคลุ้งจนเขาสำลักและไอไม่หยุด
“ไม่เป็นไรใช่ไหม?”
โจวยวี่ฉินได้ยินเสียงดังมาจากลานบ้าน พอกลับเข้ามาในห้องก็เห็นหลี่เซียงตงยกมือปิดปาก ไอจนพูดไม่ออก ใบหน้าแดงก่ำ
เธอวางอ่างน้ำกับผ้าเช็ดเท้าในมือลง แล้วรีบเข้ามาไล่เด็กทั้งสองลงจากตัวเขา
เธอจับก้นหลี่เสี่ยวไห่แล้วฟาดไปสองทีแรง ๆ “ดูสิว่าลูกกดทับพ่อจนเป็นยังไง! ทำไมซนขนาดนี้!”
“น้องก็อยู่ด้วยนะ แม่จะตีผมคนเดียวไม่ได้!”
“ตี... ตี...”
หลี่เสี่ยวจูเห็นพี่ชายโดนตีจนร้องโวยวาย ก็ส่งเสียงเชียร์ตามไปด้วย
“ดูเวล่ำเวลาบ้างสิ รีบไปนอนกันได้แล้ว”
โจวยวี่ฉินเร่งเด็ก ๆ ให้รีบนอน มือก็ตบหลังหลี่เซียงตงเบา ๆ ช่วยให้เขาหายสำลัก
“แม่... เล่น...”
“แม่ ผมนอนไม่หลับ ผมอยากเล่นกับน้อง”