เสิ่นอันซีเบิกตาโต “ฉันเหรอ? ไปขัดหลังให้เขาเนี่ยนะ?”
“ทำไมล่ะ ไม่ได้หรือไง?”
จ้าวลี่เจวียนกล่าวว่า “พวกเธอเป็นสามีภรรยากันแล้ว เมื่อวานก็เข้าหอกันไปแล้ว ยังจะเขินอะไรอีก?”
“ไม่ใช่... เขาไม่ใช่เด็กสักหน่อย อาบน้ำเองก็จบแล้ว!”
“คราบมันตรงแผ่นหลังของอันน้อยเขาขัดเองไม่ถึงหรอก จะไปไหม?”
จ้าวลี่เจวียนจ้องเสิ่นอันซี “แกคงไม่ได้...”
เมื่อเห็นแม่เริ่มสงสัย เสิ่นอันซีก็รีบพูดว่า “ไปค่ะ ไปก็ได้!”
พูดจบ เธอก็ค่อย ๆ ลุกขึ้นอย่างอ้อยอิ่ง แล้วเดินไปหยุดหน้าห้องน้ำ
“จะเข้าไปทั้งเสื้อคลุมเลยหรือไง?”
จ้าวลี่เจวียนเดินตามหลังเสิ่นอันซีมา “ถอดเสื้อผ้าให้แม่ไว้สิ พอพวกเธอออกมา แม่จะเอาเสื้อผ้าให้!”
เมื่อเห็นแม่ยืนกราน เสิ่นอันซีก็จำต้องยอม
อีกไม่นานเธอก็จะได้เอกสารของตัวเองแล้ว หากตอนนี้พวกเขาจับพิรุธได้ ทุกอย่างที่ทำมาก็สูญเปล่า!
ไม่นาน เสิ่นอันซีก็สวมเพียงชุดชั้นในเข้าไปในห้องน้ำ
ภายในห้องน้ำเต็มไปด้วยไอน้ำ!
หลินอันกำลังอาบน้ำอยู่ จู่ ๆ ก็ได้ยินเสียงประตูห้องน้ำเปิด
“ใครน่ะ?”
หลินอันหันขวับไป แล้วก็เห็นเสิ่นอันซีที่หน้าแดงก่ำ!
เมื่อมองผ่านไอน้ำ หลินอันก็ตะลึงไปทั้งตัว
เขารู้ว่าเสิ่นอันซีหุ่นดี แต่ไม่คิดว่าพอยืนขึ้นแล้วจะดูดีขนาดนี้!
รูปร่างสูงเพรียว ต้นขายาวเรียวตรง หน้าท้องแบนราบ เอวบางจนแทบโอบได้ด้วยมือเดียว!
โดยเฉพาะทรวงอกที่อวบอิ่มได้รูป ไม่หย่อนคล้อย แถมยังเต่งตึงอีกต่างหาก!
ผิวกายทั่วร่างอมชมพูชวนเย้ายวนเป็นพิเศษ!
แม้หลินอันจะไม่ได้คิดอะไรกับเธอแล้ว แต่สัญชาตญาณของผู้ชายก็ยังทำให้เขากลืนน้ำลายลงคออย่างอดไม่ได้
นี่มันหมายความว่ายังไง?
เมื่อกี้เพิ่งบอกให้เขาอย่าคิดอะไรกับเธอ ตอนนี้กลับวิ่งเข้ามายั่วยวนเขาถึงในห้องน้ำ?
สมองมีปัญหาหรือไง?
จงใจวางกับดักให้เขาหรือเปล่า?
“เดี๋ยวก่อน!”
หลินอันพูดว่า “อย่าเพิ่งเข้ามา บอกให้ชัดก่อนว่าเธอจะทำอะไร!”
เสิ่นอันซีเองก็ยืนนิ่งอยู่กับที่อย่างงุนงง
เมื่อวานเธอไม่ได้สังเกตให้ดี แต่พอมาเห็นหลินอันอาบน้ำอยู่ตอนนี้ ก็เพิ่งรู้ว่าหุ่นของเขาดีไม่น้อย!
สูงตั้ง 180 เซนติเมตร แผ่นหลังกว้างเอวสอบ แถมหน้าท้องยังมีซิกซ์แพ็กอีกแปดก้อน!
ถ้าเพื่อนสนิทของเธอมาเห็นเข้า อย่างน้อยก็คงต้องเข้าไปลูบสักสองสามที!
พอได้ยินคำพูดของหลินอัน เสิ่นอันซีก็ได้สติ!
เธอก้าวเข้าไปข้างหน้า ปิดปากหลินอันไว้ แล้วกระซิบข้างหูว่า “แม่ฉันให้เข้ามา แม่อยู่ข้างนอกนะ ระวังตัวให้ดี อย่าพูดอะไรหลุดปากล่ะ!”
ร่างของเสิ่นอันซีแนบชิดอยู่กับอกหลินอัน สัมผัสที่ใกล้แต่คล้ายห่าง บวกกับกลิ่นหอมเฉพาะตัวของผู้หญิง ทำให้หัวใจของหลินอันไหววูบ!
ที่แท้ก็เป็นแบบนี้นี่เอง!
แววตาของหลินอันฉายความเข้าใจขึ้นมา ก่อนจะคิดแกล้งเสิ่นอันซี
“นายทำอะไรน่ะ!”
วินาทีต่อมา สีหน้าของเสิ่นอันซีก็เปลี่ยนไปทันที
เพราะเธอรู้สึกว่าหลินอันจูบฝ่ามือของเธอเข้าให้
น่าขยะแขยงชะมัด!
“เธอเป็นฝ่ายทำเกินเลยกับฉันก่อน ฉันก็แค่เอาคืนเท่านั้นเอง!”
หลินอันกระซิบ แต่แววตากลับเจือรอยหยอกล้อ!
ต้องยอมรับว่ามือของเสิ่นอันซีหอมหวาน นุ่มนิ่มและเนียนละเอียดจริง ๆ!
เสิ่นอันสูดหายใจลึก กัดฟันพูดว่า “หลินอัน อย่าได้คืบจะเอาศอก! อย่าลืมสิว่าเมื่อกี้นายพูดอะไรไว้!”
“เธอถอดเสื้อผ้าเข้ามายั่วยวนฉันเอง!”
“พูดเหลวไหล ฉันไม่ได้ถอดหมดสักหน่อย ยังใส่ชุดชั้นในอยู่!”
“แบบนั้นยิ่งเร้าใจกว่าไม่ใช่หรือไง?”
“หลินอัน ตกลงนายต้องการอะไรกันแน่?”
“ขัดหลังให้ฉัน! หลังเหนียวเหนอะหนะ ฉันเอื้อมไม่ถึง!”
เสิ่นอันซีกัดฟัน “ได้ แต่ถ้านายก่อเรื่องอะไรอีก ฉันไม่ปล่อยนายไว้แน่!”
……
จ้าวลี่เจวียนกำลังเก็บเสื้อผ้าของหลินอันอยู่หน้าประตู
ไม่นานก็มีเสียงของหลินอันกับเสิ่นอันซีดังมาจากข้างใน
“ขัดหลังให้ดี ๆ อย่ามือซนล่ะ!”
“ผมไม่ได้มือซนสักหน่อย!”
“ยังจะบอกว่าไม่ได้มือซนอีก มือเธอไปอยู่ตรงไหนแล้ว?”
“ก็คุณให้ผมจับเองไม่ใช่หรือไง!”
เมื่อได้ยินเสียงของคู่สามีภรรยาวัยหนุ่มสาวจากข้างใน ใบหน้าของจ้าวลี่เจวียนก็แดงขึ้นมา
สมัยนี้หนุ่มสาวเล่นกันโลดโผนจริง ๆ!
เรื่องแบบนี้คนแก่อย่างฉันควรฟังด้วยหรือไง?
……
ครู่ต่อมา เสิ่นอันซีก็ออกมาแต่งตัวเรียบร้อย!
“แม่ รีบให้พ่อเอาเอกสารของหนูมาให้ที หนูยังต้องไปทำงานต่างจังหวัดนะ!”
“ไม่ต้องห่วง พ่อเตรียมไว้ให้ตั้งนานแล้ว!”
จ้าวลี่เจวียนพูดอย่างอารมณ์ดี “อ้อ จริงสิ พอกลับถึงเมืองหลวงของมณฑลแล้ว อย่าลืมไปเยี่ยมแม่ของอันน้อยที่โรงพยาบาลด้วย ยังไงท่านก็เป็นแม่สามีของลูก เรื่องมารยาทพวกนี้ห้ามลืมเด็ดขาด!”
“รู้แล้วค่ะ!”
“อีกอย่าง ช่วงนี้งานลูกยุ่งมาก ก็ให้เสี่ยวอันอยู่ข้าง ๆ เป็นผู้ช่วย จะได้ช่วยดูแลลูกด้วย!”
“ไม่ได้ค่ะ!”
เสิ่นอันซีรีบพูดว่า “เรื่องนี้หนูรับปากไม่ได้!”
“ทำไมจะไม่ได้ล่ะ? อันน้อยจบมหาวิทยาลัยดังมาเป็นผู้ช่วยให้ลูก จะทำให้ลูกเสียหายตรงไหน? อีกอย่าง เขาเป็นสามีของลูกนะ คนนอกจะใส่ใจสู้คนในครอบครัวได้ยังไง?”
จ้าวลี่เจวียนกล่าวว่า “แถมมีอันน้อยคอยคุ้มกันอยู่ใกล้ ๆ พวกเราก็สบายใจ!”
เสิ่นอันซีแสดงสีหน้าขัดขืนอย่างเห็นได้ชัด
“อันซี แม่รู้ว่าลูกมีใจรักในงาน พวกเราก็รู้ว่าความสัมพันธ์ระหว่างลูกกับอันน้อยยังไม่ลึกซึ้งนัก แม่ถึงอยากให้พวกเธอได้ใช้เวลาอยู่ด้วยกันมากขึ้น จะได้พัฒนาความสัมพันธ์กัน”
“พอแล้วค่ะ หนูรู้แล้ว!”
เพื่อไม่ให้แม่บ่นต่อ เสิ่นอันซีจึงรับปาก “หนูจะจัดตำแหน่งให้เขาในฝ่ายเลขานุการค่ะ!”
จากนั้นหลินอันก็ออกมาจากห้องน้ำเช่นกัน
“แต่งตัวให้เรียบร้อย แล้วกลับเมืองหลวงของมณฑลกับฉัน!”
เสิ่นอันซีเหลือบมองหลินอัน ก่อนเอ่ยเสียงเรียบว่า “ขับรถเป็นไหม?”
“เป็น!”
“ดี งั้นขากลับนายขับ!”
พูดจบ เสิ่นอันก็โยนกุญแจรถให้หลินอัน!
เป็นกุญแจรถเบนซ์ด้วย!
ผู้หญิงสวยหาเงินได้ง่ายจริง ๆ!
หลินอันทอดถอนใจในใจ
เวลานั้น มีรถสองคันจอดอยู่หน้าบ้านตระกูลเสิ่น
“พี่เสิ่น ได้ยินว่าอันซีกลับมาเมื่อสองสามวันนี้เหรอ?”
“ผมตั้งใจมาสู่ขอโดยเฉพาะ!”
“ต่อไปพวกเราก็เป็นครอบครัวเดียวกันแล้ว!”
ชายมีรอยสักเต็มแขนคนหนึ่งเดินเข้ามา ดวงตากลอกกลิ้งอย่างเจ้าเล่ห์
พอเห็นเสิ่นอันซีในชุดกระโปรงยาว ดวงตาของเขาก็เป็นประกายขึ้นทันที แววตาราวกับอยากกลืนกินเธอทั้งตัว!
เสิ่นอันซีขมวดคิ้วเล็กน้อย เธอเคยเห็นสายตาแบบนี้มามากแล้ว ชวนให้รู้สึกขยะแขยงอย่างยิ่ง!
“พ่อ ผู้ชายคนนี้เป็นใครคะ?”
“ที่เขาพูดว่าสู่ขอหมายความว่ายังไง?”
เมื่อเห็นชายมีรอยสัก เสิ่นฉางหลินก็เผยสีหน้าไม่พอใจออกมาเล็กน้อย!
“จางเฟิง นายมาสู่ขอทำไม?”
จางเฟิงกลับยิ้มประจบ
“ลุงครับ พูดแบบนั้นได้ยังไง ผมบอกแล้วไม่ใช่เหรอว่ามาสู่ขอ!”
“เรื่องนี้ผมคุยกับลุงไว้ตั้งแต่ครึ่งเดือนก่อนแล้ว ตอนนี้ลุงคงไม่คิดจะกลับคำหรอกนะ?”