เจียงเฉินเบ้ปาก ก่อนก้าวยาว ๆ ไปหาช่างกล้อง
“พอเลย”
“ตอนฉันเพิ่งเริ่มไลฟ์เมื่อบ่าย ยังเห็นนายหลบอยู่ใต้ต้นไม้สูบบุหรี่ชัด ๆ”
“ตัวนายต้องมีไฟแช็กแน่ ๆ รีบเอาออกมา อย่าทำให้พวกคนดูในห้องไลฟ์ต้องรอนาน”
เมื่อเห็นเจียงเฉินเดินเข้ามาใกล้ทีละก้าว ช่างกล้องก็กลัวจนหันหลังวิ่งหนีทันที
เจียงเฉินคว้าคอเสื้อด้านหลังของเขาไว้ แล้วล้วงกระเป๋าอีกฝ่ายทันที
“อย่าเพิ่งหนีสิ ขอยืมใช้แป๊บเดียวเอง”
“อย่ามาแตะฉัน! ช่วยด้วย!”
ช่างกล้องกอดกระเป๋าตัวเองไว้แน่น พลางกรีดร้องในใจอย่างบ้าคลั่ง
ผู้กำกับ! รีบมาทีเถอะ!
ถ้ายังไม่มา พาดหัวข่าวพรุ่งนี้คงเป็น ‘เกิดเหตุระเบิดครั้งใหญ่กลางกองถ่ายรายการวาไรตี้’ แน่!
ขณะที่เจียงเฉินกำลังจะเอื้อมถึงไฟแช็ก
ผู้กำกับก็นำทีมงานจำนวนมากบุกเข้ามาในลานบ้านอย่างทุลักทุเล ด้วยท่าทางเหมือนกำลังวิ่งสปรินต์แข่งวิ่ง 800 เมตรในวันวาน
“หยุดเดี๋ยวนี้!! ทุกคนห้ามขยับมั่วซั่ว!!!”
เสื้อเชิ้ตของผู้กำกับเปียกชุ่มไปด้วยเหงื่อ ผมบาง ๆ บนหัวก็ยุ่งเหยิงแนบติดหน้าผาก
ทีมงานที่ตามหลังมายิ่งลนลานกันใหญ่
หลายคนถือเทปกั้นเขตสีแดงสลับขาว วิ่งล้มลุกคลุกคลานอ้อมโต๊ะเป็นวงใหญ่ แล้วกั้นเจียงเฉินทั้งสามคนกับโต๊ะไม้ผุพังตัวนั้นออกจากกันอย่างเด็ดขาด
ทางนี้เสียงดังเอะอะจนเกินไป
ผู้เข้าแข่งขันอีกหลายกลุ่มที่กำลังเตรียมไลฟ์อยู่แถวนั้นต่างถูกดึงดูดให้เข้ามาดู
ทุกคนพากันชะโงกหน้าเข้าไปมองในลานบ้าน
ชายร่างอ้วนในชุดพ่อครัวสีขาวยังถือทัพพีเหล็กใบใหญ่ไว้ในมือ
เขาทำหน้างุนงง สะกิดคนข้าง ๆ
“ข้างในทำอะไรกันน่ะ?”
“ทำไมต้องเอิกเกริกขนาดนี้?”
คนข้าง ๆ ซึ่งเป็นคนขับรถรับจ้างผ่านแอปที่มีคิวอาร์โค้ดห้อยอยู่หน้าอกกลืนน้ำลาย
“ได้ยินว่ามีคนทำระเบิดอยู่ข้างใน”
ทัพพีเหล็กในมือพ่อครัวร่างอ้วนร่วงลงพื้นดังเคร้ง
“อะไรนะ?”
“ทำระเบิดเหรอ?”
“เชี่ย!”
“พวกเรายังลำบากขายอาหารเช้ากันอยู่เลย!”
“แต่คนพวกนั้นเพื่อเรียกยอดเข้าชม ถึงขั้นเริ่มทำวัตถุระเบิดด้วยมือแล้วเหรอ?”
“ยอดเข้าชมไม่โดนพวกเขากวาดไปหมดเลยหรือไง!”
ผู้คนที่มารวมตัวกันนอกลานบ้านเพิ่มจำนวนขึ้นเรื่อย ๆ
ทุกคนพากันวิพากษ์วิจารณ์
ต่างก็อึ้งที่ผู้เข้าแข่งขันจากไลฟ์หมายเลข 952 ทุ่มสุดตัวกันขนาดนี้
ผู้กำกับหายใจหายคอได้แล้ว จึงก้าวฉับ ๆ ไปถึงขอบเทปกั้นเขต แล้วจ้องเจียงเฉินเขม็งจากระยะห่างสองเมตร
“เจียงเฉิน!”
“บอกมาตรง ๆ!”
“ของบนโต๊ะนี่ของจริง หรือแค่ทำขึ้นมาเป็นเอฟเฟกต์รายการ?”
ตอนนี้ผู้กำกับกำลังภาวนาอย่างบ้าคลั่งในใจ
ขอให้เป็นแค่ท่อพลาสติกเปล่า ๆ ทีเถอะ
ต่อให้ข้างในใส่ทรายไว้ก็ยังดี
ขอแค่ไม่มีอันตราย
รายการของพวกเขาก็จะเกาะกระแสนี้ได้แบบเต็ม ๆ
เจียงเฉินแบมือทั้งสองข้าง
“ผู้กำกับ”
“เมื่อกี้ผมไม่ได้บอกไปแล้วเหรอ?”
“นี่ก็แค่การทดลองเคมีเล็ก ๆ น้อย ๆ”
“ข้างในมีโพแทสเซียมไนเตรต 74 เปอร์เซ็นต์”
“กำมะถัน 11.5 เปอร์เซ็นต์”
“แล้วก็ผงถ่าน 14.5 เปอร์เซ็นต์”
“ผมเติมน้ำตาลลงไปนิดเดียว ใช้เป็นตัวเร่งปฏิกิริยาออกซิเดชันด้วย”
“เพื่อให้เผาไหม้ได้หมดจด”
“โจวเฟยยังปิดฐานไว้แน่นแล้วด้วย”
ทันทีที่เจียงเฉินพูดจบ
ทั้งบริเวณก็เงียบกริบในพริบตา
ทุกคนสูดหายใจเฮือก
ผู้กำกับรู้สึกตาลายจนขาอ่อน แทบทรุดลงไปคุกเข่ากับพื้น
ทีมงานข้าง ๆ รีบเข้ามาประคองเขาไว้
ผู้เข้าแข่งขันที่ยืนมุงดูต่างก็ขนลุกซู่
คนขับรถรับจ้างผ่านแอปสบถออกมาตรง ๆ
“แม่เจ้า!”
“หมอนี่ไม่ใช่คนว่างงานอยู่เหรอ?”
“นี่มันนักเคมีระเบิดมาทำงานใหม่หลังตกงานชัด ๆ!”
“คนปกติที่ไหนจะผสมของแบบนี้ได้แม่นยำขนาดนั้น!”
เมื่อเห็นสีหน้าหวาดผวาของทุกคน เจียงเฉินก็ยังใจดีเสริมให้อีกประโยค
“อ้อ”
“ผงในท่อนี้ถูกอัดแน่นมาก”
“ตอนนี้มันไม่เสถียรสุด ๆ”
“แค่เจอเปลวไฟนิดเดียว”
“หรือมีแรงเสียดทานรุนแรงเกิดขึ้นข้างใน”
“ท่อนี้ก็จะระเบิดทันที”
“ส่วนอานุภาพน่ะเหรอ”
“น่าจะพัดลานบ้านไปได้ครึ่งหนึ่งเลย”
คำพูดไม่กี่ประโยคนี้แทบไม่ต่างจากคำพิพากษาประหาร
ไม่มีใครกล้าก้าวไปข้างหน้าแม้แต่ครึ่งก้าว
ทุกคนแทบไม่กล้าหายใจแรงด้วยซ้ำ
กลัวว่าเสียงหายใจของตัวเองจะดังเกินไปจนทำให้เกิดแรงเสียดทานอะไรขึ้นมา
สถานการณ์นี่ชวนกระอักกระอ่วนจริง ๆ
ทำออกมาได้แล้วก็จริง
แต่ตอนนี้ใครจะกล้าขยับมันล่ะ?
ถ้าจะย้ายออกไป
เกิดระหว่างทางรถกระเทือนขึ้นมาสักที
คนทั้งคันได้ไปเฝ้ายมบาลกันหมดแน่
ชาวเน็ตในห้องไลฟ์ยังสัมผัสได้ถึงบรรยากาศกดดันจนแทบหายใจไม่ออก แม้จะดูผ่านหน้าจอก็ตาม
【ความนิยม】+1+1+1+1….
【ความนิยม】+1+1+1+1….
【เชี่ยเอ๊ย!】
【กลุ่มของเจียงเฉินนี่โคตรบ้าเลย!】
【เพิ่งเริ่มไลฟ์ก็ลากผู้กำกับตัวจริงมาถึงที่แล้ว!】
【ถึงขั้นกั้นเขตกันแล้วด้วย!】
【เห็นไหมล่ะ?】
【คนมีฝีมืออย่างเจียงเฉิน ไม่ว่าจะไปที่ไหนก็โดดเด่นที่สุด! สามคนร่วมทาง! งานนี้ติดคุกแน่!】
【ทองแท้ย่อมเปล่งประกาย! เจียงเฉินรอบนี้ดังข้ามวงการแน่!】
【ต้องเป็นของปลอมแน่ ๆ! เขาพูดแบบนั้นเพื่อเรียกยอดเข้าชม! ใครจะเชี่ยวชาญขนาดนั้นได้!】
【พวกเรา รีบแจ้งตำรวจให้ผู้เชี่ยวชาญเก็บกู้วัตถุระเบิดมาจัดการเร็ว!】
【ถ้ามันระเบิดขึ้นมาจริง ๆ ละก็!】
【ทั้งหมู่บ้านได้จัดงานเลี้ยงส่งกันหมดแน่!】
ผู้กำกับหันไปมอง ก็เห็นช่างกล้องยังสะพายกล้องยืนนิ่งเป็นหุ่นอยู่ตรงนั้น
เลนส์กล้องกำลังจ้องตรงไปยังชนวนระเบิดบนโต๊ะ
ผู้กำกับเดือดดาลขึ้นมาทันที
“นี่มันเวลาอะไรแล้ววะ!”
“ยังจะถ่ายอีก!”
“รีบปิดกล้องเดี๋ยวนี้!”
ช่างกล้องสะดุ้งไปทั้งตัวเมื่อถูกตวาด เขามองผู้กำกับด้วยสีหน้าน้อยใจ
“ผู้กำกับ”
“ถ้าผมปิดกล้องตอนนี้”
“จะถือว่าหยุดถ่ายทำ”
“หรือทำลายหลักฐานอาชญากรรมครับ?”
“ผมถ่ายตามติดมาตลอด”
“ตำรวจมาถึงจะจับผมข้อหาเป็นผู้สมรู้ร่วมคิดกับตัวการไหมครับ?”
ขณะที่ช่างกล้องกำลังลังเลจนทำอะไรไม่ถูก
จู่ ๆ ก็มีเสียงไซเรนแหลมสูงและถี่รัวดังมาจากไกล ๆ
รถตำรวจหลายคันเปิดไซเรนเสียงดังสนั่น
กำลังพุ่งตรงมาทางพวกเขาอย่างรวดเร็ว
และคันที่นำขบวนมา
ไม่ใช่รถสายตรวจทั่วไป
แต่เป็นรถปราบจลาจลของหน่วยตำรวจพิเศษสีดำสนิททั้งคัน หน้าต่างติดตะแกรงกันกระสุนหนาแน่น
ด้านหลังยังมีรถมินิบัสตามมาอีกหลายคัน
บนตัวรถมีตัวอักษรสีขาวขนาดใหญ่สะดุดตาพิมพ์ไว้อย่างชัดเจน
ตำรวจพิเศษปราบวัตถุระเบิด
ภาพเหตุการณ์นี้
ถูกถ่ายทอดเข้าไปในห้องไลฟ์อย่างครบถ้วนผ่านเลนส์กล้องที่ยังปิดไม่ทัน
คอมเมนต์ที่ก่อนหน้านี้ยังไหลไม่หยุดและพากันแซวสนุกสนานพลันเงียบหายไปหนึ่งวินาที
จากนั้น
คอมเมนต์ที่บ้าคลั่งยิ่งกว่าเดิมก็ถาโถมจนเต็มหน้าจอ
【เชี่ยเอ๊ย!!!】
【เกิดอะไรขึ้น?!】
【ถึงขั้นส่งรถปราบจลาจลของตำรวจพิเศษมาเลยเหรอ?!】
【นี่เป็นการซ้อมต่อต้านการก่อการร้ายหรือไง?】
【หรือมาจับสามตัวแสบนี้โดยเฉพาะ?】
【จบเห่แล้ว!】
【คราวนี้เจียงเฉินก่อเรื่องใหญ่เข้าแล้วจริง ๆ!】
【ขบวนใหญ่ขนาดนี้ต้องมีชาวเน็ตแจ้งตำรวจจริง ๆ แน่!】
【แถมแจ้งไปว่าเป็นการก่อการร้ายด้วยแน่ ๆ!】
รถปราบจลาจลเหยียบเบรกกะทันหันตรงหน้าประตูรั้ว
ประตูรถถูกดึงเปิดจากด้านในทันที
เจ้าหน้าที่ตำรวจพิเศษติดอาวุธครบมือเรียงแถวกันออกมา แต่ละคนถือโล่กันกระสุนสีดำ พริบตาเดียวก็ล้อมลานบ้านไว้จนไม่มีช่องให้หนี
ปากกระบอกปืนสีดำสนิทหันตรงไปยังคนในลานบ้าน
“ทุกคนห้ามขยับ!!”
“ยกมือขึ้น!!”
“หยุดทุกการกระทำเดี๋ยวนี้!!”
......