โคโนฮะ
ห้องทำงานของโฮคาเงะ
"ฮิรุเซ็น!"
"เรื่องใหญ่แล้ว!"
"บนถนนวุ่นวายไปหมด!"
"ทุกคนกำลังพูดถึงการทดลองกับมนุษย์ของดันโซ!"
"พวกเขาเริ่มสงสัยด้วยซ้ำว่า พวกเราชั้นสูงทั้งหมดเป็นผู้สมรู้ร่วมคิดของดันโซ!"
"......"
เสียงของอุทาทาเนะ โคฮารุแหลมเสียดแก้วหู เต็มไปด้วยความหวาดกลัวที่ไม่ปกปิด
"เป็นไปไม่ได้!"
"ข้าออกคำสั่งปิดปากระดับสูงสุดในวันที่เกิดเรื่อง!"
"นินจาทุกคนที่อยู่ในเหตุการณ์ ตักเตือนอย่างรุนแรงหมดแล้ว!"
"ใครกล้าเอาเรื่องไปบอกชาวบ้าน?"
เมื่อได้ยิน
ซารุโทบิ ฮิรุเซ็นฟาดมือลงบนโต๊ะทำงานดังปัง
กองเอกสารกระเด็นลอยฟุ้ง หล่นเกลื่อนพื้น
"คำสั่งปิดปาก?"
"ฮิรุเซ็น เลิกหลอกตัวเองได้แล้ว!"
"นินจาตระกูลต่าง ๆ เกือบร้อยคนอยู่ในที่เกิดเหตุ เจ้าจะเอาอะไรไปปิดปากพวกเขา?"
"กระดาษไม่มีทางปิดไฟได้อยู่แล้ว!"
"ตอนนี้ทั่วทั้งโคโนฮะมีคลื่นใต้น้ำปั่นป่วน"
"ตระกูลที่เคยถูกดันโซกดขี่ ก็ต้องหนุนหลังอยู่เบื้องหลังแน่นอน!"
"ถ้าไม่ใช้มาตรการเด็ดขาด"
"อย่าว่าแต่ตำแหน่งโฮคาเงะของเจ้าเลย แม้แต่ชีวิตของพวกเราสองสามคนก็เอาตัวไม่รอด!"
เมื่อได้ยินคำของซารุโทบิ ฮิรุเซ็น
มิโตคาโดะ โฮมุระกระชากหมวกหวายบนศีรษะแล้วขว้างกระแทกพื้นอย่างแรง
เขาหัวเราะเย็น แล้วเอ่ยเสียงเย้ยหยันเปี่ยมความสิ้นหวัง
เมื่อได้ยิน
หน้าอกของซารุโทบิ ฮิรุเซ็นกระเพื่อมถี่รุนแรงราวกับเครื่องเป่าลมที่รั่ว
เขาทำใจรับไม่ได้
หมู่บ้านที่เขาควบคุมมาตลอดครึ่งชีวิต กลับหลุดจากการควบคุมภายในเวลาเพียงสองวันสั้น ๆ
"คน!"
วินาทีต่อมา
ซารุโทบิ ฮิรุเซ็นตะคอกอย่างบ้าคลั่ง