หมู่บ้านโคโนฮะ
เขตที่พักของอุจิวะ
แสงจันทร์เย็นเฉียบสาดส่องลงบนถนนที่เงียบสงัด
อุจิวะ ชิซุยเดินบนทางเดินปูหินสีเขียว ฝีเท้าหนักอึ้ง
ทุกสิ่งที่เกิดขึ้นในคืนนี้ส่งผลกระทบต่อเขาอย่างใหญ่หลวง
เบื้องหน้าความจริงที่นองเลือดเหล่านั้น
จิตวิญญาณแห่งไฟที่เขายึดมั่นกลับดูซีดเซียวและน่าขัน
ครู่ใหญ่
อุจิวะ ชิซุยหยุดฝีเท้า
เขาเงยหน้าขึ้นมองคฤหาสน์ของอุจิวะ ฟุงาคุ
ประตูใหญ่ไม่ได้ลั่นกุญแจ แต่เปิดแง้มไว้
หลังจากลังเลอยู่นาน
อุจิวะ ชิซุยจึงผลักประตูเดินเข้าไปอย่างช้าๆ
ส่วนในสวนของคฤหาสน์
อุจิวะ ฟุงาคุนั่งอยู่บนม้านั่งหิน เงยหน้ามองดวงจันทร์บนฟ้า
หลังจากที่ได้พูดคุยกับลูกชายคนโตอย่างจริงจัง
เขาถึงได้ค้นพบด้วยความตื่นตระหนกว่า อุจิวะ อิทาจิถูกล้างสมองอย่างรุนแรง
แม้ในฐานะพ่อ เขาก็ไม่สามารถเปลี่ยนความคิดของอุจิวะ อิทาจิได้ในทันที
นี่ทำให้อุจิวะ ฟุงาคุรู้สึกหมดหนทางอยู่ในใจ!
ทันใดนั้น
เสียงฝีเท้าดังขึ้น
อุจิวะ ฟุงาคุมองไปตามเสียง
"ชิซุย?"
"ดึกดื่นป่านนี้ มีธุระอะไรหรือ?"
เมื่อเห็นอุจิวะ ชิซุย
สีหน้าของอุจิวะ ฟุงาคุฉายแววประหลาดใจ
เขาค่อนข้างให้ความสำคัญกับอัจฉริยะของตระกูลคนนี้
"ท่านหัวหน้าตระกูล"
อุจิวะ ชิซุยก้าวเข้าไปไม่กี่ก้าว
ต่อหน้าอุจิวะ ฟุงาคุ เขาทำความเคารพตามแบบแผนของตระกูล
"นั่งลงพูดเถอะ"
อุจิวะ ฟุงาคุชี้ไปที่ม้านั่งหินฝั่งตรงข้าม