หมู่บ้านโคโนฮะ
เขตตระกูลเซ็นจู
เมื่อได้ยินคำพูดของชิบะ
สีหน้าของซารุโทบิ ฮิรุเซ็น บึ้งยิ่งกว่ากลืนคุนาอิทั้งเล่มลงท้อง
รอยจุดด่างวัยชราบนใบหน้าเขาสั่นระริก
จิตวิญญาณแห่งไฟที่พร่ำพูดอยู่ทุกเมื่อเชื่อวัน กลับไม่อาจเอื้อนเอ่ยออกมาได้แม้แต่คำเดียว
หยิ่งผยองเกินไปแล้ว
นี่ไม่ใช่น้ำเสียงของการเจรจาเลยสักนิด
มันคือการตั้งคำถามแบบข่มขวัญ!
เหล่าหัวหน้าตระกูลใหญ่ที่อยู่โดยรอบ ต่างเงียบกริบราวกับจั๊กจั่นในฤดูหนาว
บรรยากาศอบอวลด้วยแรงกดดันที่แทบทำให้หายใจไม่ออก
ผู้กุมบังเหียนตระกูลใหญ่ที่ปกติเชิดหน้าชูตา กลับกลายเป็นใบ้กันหมดในเวลานี้
เพราะจากคำถามย้อนเล่นๆ ของชิบะ พวกเขาอ่านออกถึงท่าทีที่น่าหวาดหวั่น
ชายหนุ่มผู้แบกนามเซ็นจูคนนี้ ไม่เคยเห็นหัวคนระดับสูงของโคโนฮะเลยด้วยซ้ำ!
นาระ ชิคาคุ ยืนอยู่ด้านหลังฝูงชน
สมองอันหลักแหลมที่สุดของเขากำลังทำงานอย่างบ้าคลั่ง
เหงื่อเย็นเฉียบไหลลงมาตามกรอบหน้า หยดลงสู่พื้นดิน
นาระ ชิคาคุรู้ดีแก่ใจ
พลังที่ชิบะสำแดงเมื่อครู่ เพียงพอจะทำลายทั้งหมู่บ้านได้
แต่สิ่งที่เหนือกว่าพลัง ก็คือสิ่งที่ชิบะทำ
พลิกฟื้นเขตตระกูลเซ็นจูใหม่หมดโดยไม่ลังเล
กระทั่งยังเย้ยหยันโฮคาเงะอย่างไร้ปรานี
นี่หาใช่การประกาศศักดาธรรมดา
นี่คือการประกาศการกลับมาของราชันอย่างชัดเจน!
นาระ ชิคาคุชำเลืองมองยามานากะ อิโนะอิจิ และอาคิมิจิ โจสะ ข้างกาย
ซองมันฝรั่งทอดที่อาคิมิจิ โจสะไม่เคยยอมให้หลุดมือในยามปกติ ร่วงลงพื้นก่อนหน้านี้แล้ว
ส่วนยามานากะ อิโนะอิจิก็หน้าซีดขาว ดวงตาเบิกจ้องมองอาคารไม้ใหญ่โตโอ่อ่าเหล่านั้นไม่วางตา
สามตระกูลอิโนะ-ชิกะ-โจ ถือเป็นสาวกเหนียวแน่นของฝ่ายโฮคาเงะมาโดยตลอด