หมู่บ้านโคโนฮะ
เขตตระกูลเซ็นจู
นารูโตะนอนแผ่หลาเหยียดแข้งเหยียดขาอยู่บนเสื่อทาทามิ
น้ำลายไหลเปื้อนมุมปาก ผมสีทองสว่างกระจายอยู่ริมหมอน
ชิบะยืนอยู่หน้าประตู มองอยู่ไม่กี่วินาที ก่อนจะค่อย ๆ ปิดประตูลง
เด็กคนนี้หลับสนิทดี
แต่คืนนี้ในหมู่บ้านโคโนฮะ หลายคนต้องนอนไม่หลับทั้งคืนเป็นแน่
...
เขตตระกูลอุจิวะ
ศาลเจ้านันกะ
อุจิวะ ฟุงาคุ นั่งอยู่บนเก้าอี้ตำแหน่งสูงสุด
เบื้องล่างมีสมาชิกตระกูลอุจิวะนับร้อยยืนกันอย่างมืดฟ้ามัวดิน
เนตรวงแหวนนับร้อยคู่เบิกพร้อมกัน
แสงสีแดงฉาน ย้อมราตรีนี้ให้กลายเป็นสีเลือด
"กรมตำรวจกำลังจะถูกจัดตั้งใหม่"
"หน้าที่รักษาความปลอดภัยในหมู่บ้าน รวมถึงลาดตระเวนชายแดน"
"ท่านชิบะมอบอำนาจครึ่งหนึ่งนี้ให้กับพวกเราอุจิวะ"
อุจิวะ ฟุงาคุ กวาดสายตามองรอบ ๆ
เสียงของเขาไม่ดัง แต่กลับชัดเจนลอดเข้าหูของทุกคน
"เยี่ยมไปเลย!"
"นี่มันอำนาจที่แท้จริง! อำนาจหลักอย่างแท้จริง!"
"ในที่สุดก็ไม่ต้องทนอึดอัดกับพวกผู้ใหญ่กลุ่มนั้นอีกแล้ว!"
ชั่วพริบตา
บรรยากาศในที่นั้นก็ระเบิดขึ้น
สมาชิกรุ่นเยาว์ตื่นเต้นจนตัวสั่นไปหมด
พวกเขาถูกหมู่บ้านกีดกันมานานเกินไป ในที่สุดวันนี้ก็ได้เห็นแสงแห่งความหวัง
"เงียบ!"
ผู้อาวุโสใหญ่ที่นั่งอยู่แถวหน้ากระแทกไม้เท้าลงอย่างแรง
ใบหน้าเหี่ยวย่นราวกับเปลือกส้มของเขาย่นเข้าหากัน
"ฟุงาคุ"
"เจ้าอย่าให้ผลประโยชน์เฉพาะหน้าบังตาเด็ดขาด!"
"ไอ้เด็กนั่นแซ่เซ็นจูนะ!"
"ตระกูลเซ็นจูมองพวกเราอุจิวะเป็นเสี้ยนหนามมาตลอด!"