บทที่ 7 วิชาอ่านโหงวเฮ้งไม่ใช่กลลวง
พอได้ยินชายชราก็อดหัวเราะไม่ได้ ก่อนถามว่า “ที่ว่า ‘พอจะเป็น’ นี่หมายความว่ายังไง?”
เฉินฮ่าวอวี่ตอบว่า “จริง ๆ แล้วผมเป็นนักพรตเต๋า พอมีความรู้ด้านการแพทย์อยู่บ้างครับ”
ชายชราถามว่า “นักพรตเต๋า? แบบที่ดูดวงทำนายอนาคตได้งั้นเหรอ?”
เฉินฮ่าวอวี่ตอบอย่างถ่อมตัวว่า “ดูดวงก็พอเป็นอยู่บ้างครับ”
ชายชราขมวดคิ้วแล้วพูดว่า “หนุ่มน้อย ทำตัวให้ติดดินไว้ดีกว่านะ”
ในสายตาของชายชรา การดูดวงไม่ต่างอะไรกับการหลอกลวงต้มตุ๋น
เดิมทีเขาค่อนข้างถูกใจเฉินฮ่าวอวี่ แต่พอได้ยินว่าอีกฝ่ายดูดวงเป็น ความประทับใจก็ตกฮวบลงไปถึงขีดต่ำสุดทันที
เฉินฮ่าวอวี่เหลือบมองป้ายชื่อข้างเตียงของชายชรา บนนั้นเขียนชื่อสวี่เจี้ยนกั๋วไว้ จึงพูดว่า “คุณสวี่ ผมขอแนะนำตัวนะครับ ผมชื่อเฉินฮ่าวอวี่ ไม่ใช่พวกต้มตุ๋นที่อาศัยการดูโหงวเฮ้งมาหลอกคุณ เอาเถอะ ในเมื่อคุณไม่ไว้ใจผม งั้นผมขอตัวก่อน”
“เดี๋ยวก่อน”
สวี่เจี้ยนกั๋วพิจารณาเฉินฮ่าวอวี่อยู่ครู่หนึ่ง ก่อนถามว่า “วันนี้ฉันได้ยินมาว่ามีคนไข้วัยหนุ่มช่วยชีวิตชายชราคนหนึ่งที่หมอวินิจฉัยว่าเสียชีวิตไปแล้ว คนนั้นคือนายหรือเปล่า?”
เฉินฮ่าวอวี่ยิ้ม “บังเอิญจริง ๆ ครับ คนนั้นคือผมเอง”
สวี่เจี้ยนกั๋วถามว่า “ในเมื่อนายมีฝีมือแพทย์ดีขนาดนี้ แล้วจะไปดูดวงหลอกคนอื่นทำไม?”
เฉินฮ่าวอวี่เริ่มไม่พอใจ สีหน้าจริงจังขึ้น “คุณสวี่ สายสำนักเต๋าของเราสืบทอดกันมานับพันปี ย่อมมีเหตุผลที่ดำรงอยู่ครับ ผมยอมรับว่ามีคนจำนวนมากอ้างตัวว่าดูโหงวเฮ้งและทำนายดวงชะตาเพื่อหลอกเอาเงินคนอื่น แต่พวกนั้นไม่ใช่คนในสำนักเต๋าของเรา การดูดวงไม่ได้แปลว่าหลอกลวง หวังว่าคุณจะเข้าใจจุดนี้นะครับ”