บทที่ 8 โลกนี้ไม่มีผี
เฉินฮ่าวอวี่ยิ้มแล้วพูดว่า “คุณสวี่ ทำนายครบสามครั้งแล้ว คุณแพ้แล้วนะ”
สวี่เจี้ยนกั๋วโอนเงินให้เขา ก่อนถามว่า “ศาสตร์พยากรณ์มีอยู่จริงหรือ?”
เฉินฮ่าวอวี่เก็บโทรศัพท์แล้วตอบยิ้ม ๆ ว่า “ถ้าไม่มีจริง แล้วทำไมคัมภีร์โจวอี้ถึงได้ชื่อว่าเป็นคัมภีร์อันดับหนึ่งของแคว้นเซี่ย และเป็นต้นกำเนิดแห่งมหามรรคล่ะครับ? คุณสวี่ เบื้องหลังสรรพสิ่งบนโลกมีกฎเกณฑ์ที่ไม่เปลี่ยนแปลงอยู่เสมอ ขอแค่เข้าใจกฎเหล่านี้ได้ คุณก็เป็นเทพแล้ว”
สวี่เจี้ยนกั๋วถามว่า “แล้วนายเข้าใจมันหรือ?”
ซูอวี่เหยาที่เงียบมาตลอดเอ่ยว่า “คุณสวี่ คิดว่าคนที่เข้าใจกฎเกณฑ์ของสรรพสิ่งจะยากจนจนไม่มีข้าวกินได้เหรอคะ?”
“ผม...”
เฉินฮ่าวอวี่กลอกตาด้วยความโมโหแล้วพูดว่า “คุณซูคนสวย ผมก็แค่อาศัยอยู่บ้านคุณสองวันเอง ไม่เห็นต้องจงใจหาเรื่องผมขนาดนี้เลยนี่?”
สวี่เจี้ยนกั๋วมองเฉินฮ่าวอวี่ที มองซูอวี่เหยาที ก่อนหัวเราะเบา ๆ “วัยหนุ่มสาวนี่ดีจริง ๆ นะ”
ซูอวี่เหยาได้ยินแล้วก็รู้ทันทีว่าสวี่เจี้ยนกั๋วเข้าใจความสัมพันธ์ระหว่างเธอกับเฉินฮ่าวอวี่ผิดไป
เธอกำลังจะอธิบาย เฉินฮ่าวอวี่ก็หัวเราะลั่นแล้วพูดว่า “คุณสวี่นี่สายตาแหลมคมจริง ๆ ความรักเป็นเรื่องมหัศจรรย์มาก บางคนอยู่ด้วยกันทั้งชีวิตก็ยังชอบอีกฝ่ายไม่ลง แต่บางคนแค่พบกันครั้งแรกก็รู้เลยว่าอีกฝ่ายคือคนที่ตามหา ส่วนผมกับอวี่เหยาก็เป็นแบบหลังครับ”
ซูอวี่เหยาถลึงตา พูดอย่างไม่อยากเชื่อว่า “เฉินฮ่าวอวี่ นายยังมียางอายอยู่ไหม?”