บทที่ 24 รักแรกของซูอวี่เหยา
“โครม!”
พนักงานหญิงสองคนในร้านเสื้อผ้าพากันถอยห่างจากหานชุ่ยหลานไปไกลกว่า 5 เมตรทันที
จางคุนเองก็หน้าเปลี่ยนสี เขยิบไปทางซ้ายเงียบ ๆ สามก้าว
หานชุ่ยหลานแทบคลั่งด้วยความโกรธ เธอตวาดว่า “เฉินฮ่าวอวี่ ฉันจะฟ้องนายข้อหาทำให้ฉันเสียชื่อเสียง! ที่รัก พวกเรา... ทำไมนายถึงถอยห่างจากฉันขนาดนั้น? นายเชื่อที่เขาพูดด้วยเหรอ?”
จางคุนรีบตอบว่า “ฉันไม่เชื่ออยู่แล้ว แต่...”
“แต่ระวังไว้ก่อนก็ดีที่สุด”
เฉินฮ่าวอวี่เหลือบมองจางคุนแล้วพูดต่อว่า “พวกคุณสองคนนี่น่าสนใจจริง ๆ คนหนึ่งแกล้งทำเป็นท้อง หลอกผู้ชายไว้ตั้งหลายคน หนึ่งในนั้นยังเป็นไอ้ต่างชาติที่เป็นซิฟิลิสด้วย ส่วนอีกคนแกล้งทำเป็นหย่า ข้างนอกมีเมียเล็กเมียน้อยเต็มไปหมด แต่ที่บ้านมีเมียหลวงดุ ๆ คุมอยู่ อยากหย่าจนตัวสั่นแต่ก็ไม่กล้า”
“หึ ๆ ผมแนะนำให้พวกคุณระวังตัวหน่อย อย่าเล่นจนเกินเลย ไม่งั้นอาจถึงตายได้”
เมื่อได้ยินเฉินฮ่าวอวี่พูด บรรดาพนักงานกับลูกค้าสองสามคนที่ยืนมุงอยู่ไม่ไกลก็มองพวกเขาด้วยสายตาขบขัน
จางคุนรู้สึกเสียหน้า จึงเดือดดาลและตวาดว่า “นายพูดเหลวไหลทั้งนั้น!”
เฉินฮ่าวอวี่จู่ ๆ ก็ตะโกนขึ้นว่า “เมียนายมาแล้ว!”
“อยู่ไหน?”
จางคุนตกใจจนรีบหลบไปหลังราวแขวนเสื้อผ้า
เฉินฮ่าวอวี่ยิ้มพลางบอกว่า “ล้อเล่นน่า ฉันไม่รู้จักเมียนายสักหน่อย”
“พรืด!”
“ฮ่า ๆ ๆ ๆ”
ทุกคนพากันหัวเราะครืน
หานชุ่ยหลานกระทืบเท้าด้วยความโมโห ก่อนหันหลังเดินจากไป