พลังเส้นชีพจรอักษรที่คุ้มกายของกุนซือค้ำจุนไว้ได้เพียงชั่วพริบตา ก็ถูกฉีกกระชากจนแตกสลายอย่างอำมหิต จากนั้นร่างทั้งร่างก็ถูกเหยี่ยวเขียวโผเข้าตะครุบจนล้มลงกับพื้นทันที
“ไม่!”
ภายใต้สายตาหวาดผวาสุดขีดของกุนซือ กรงเล็บเหยี่ยวพลันฟาดลงมา
แควก!
“อ๊ากกก!!!”
เสียงกรีดร้องโหยหวนดังขึ้น หน้าอก ไหล่ และร่างกว่าครึ่งของกุนซือถูกฉีกออกเป็นชิ้น ๆ ชีวิตดับสูญคาที่
ผู้บำเพ็ญสายปราชญ์ขั้นปฐพีผู้ยิ่งใหญ่
ยังไม่ทันได้แสดงวิชาแท้จริงออกมาอย่างสมบูรณ์ ก็ถูกเหยี่ยวเขียวที่เข้าประชิดฉีกร่างจนตายทั้งเป็น
เมื่อเห็นภาพนี้
เหล่าโจรน้ำที่เหลือก็แตกตื่นเสียขวัญจนสิ้น
เพียงชั่วครู่
โจรน้ำชั้นสูงที่อยู่ใกล้แท่นสูงหน้าหอหลักก็แทบถูกสังหารจนหมดสิ้นแล้ว
ส่วนโจรน้ำชั้นผู้น้อยในพื้นที่อื่นของค่าย ได้ยินเสียงกรีดร้องจากหอหลัก ทั้งยังเห็นภาพน่าสยดสยองทางนี้
พวกมันต่างหนีเตลิดราวกับคนเสียสติไปนานแล้ว ใครจะยังกล้าอยู่ที่นี่ต่อ
ทุกคนต่างวิ่งหนีด้วยความหวาดกลัว รู้สึกราวกับฟ้าถล่มลงมา อ่าวเหยี่ยวสวรรค์ที่ครองบึงต้าเจ๋อมาเนิ่นนาน วันนี้กลับถูกคนกวาดล้างจนสิ้น
เมื่อเหลือหัวหน้าโจรคนสุดท้าย อันหลานจึงเอ่ยขึ้น
“เหลือไว้สักคน”
เหยี่ยวเขียวหยุดการเคลื่อนไหวทันที
หัวหน้าโจรคนหนึ่งซึ่งขาอ่อนจนแทบยืนไม่ไหวโชคดีรอดตายมาได้ เขาทรุดเข่าลงกับพื้นดังตุบ แล้วสั่นเทาพลางร้องขอชีวิตอย่างบ้าคลั่ง
“ทะ...ท่านโปรดไว้ชีวิต!”
“ท่านโปรดไว้ชีวิตด้วย! ราชันเหยี่ยวสวรรค์ทำชั่วมามาก ตายไปก็สมควรแล้ว สมควรตายแล้วจริง ๆ ท่านโปรดละเว้นข้าด้วย พวกเขาบังคับให้ข้ามาเป็นโจรน้ำ ท่านโปรดไว้ชีวิตข้าด้วย!”