ลานฝึกยุทธ์
อันหลานหยิบทวนเจิ้นไห่จากชั้นวางอาวุธ ก่อนยืนหยัดอย่างมั่นคง
เขาไม่ได้แทงทวนออกไปในทันที หากหลับตาลงแล้วค่อย ๆ ปรับลมหายใจตามกระแสแห่งฟ้าดิน
ทีละน้อย
กลิ่นอายทั่วร่างของอันหลานเริ่มสอดประสานกับฟ้าดินโดยรอบอย่างน่าประหลาด
ฟู่!
ชั่วขณะถัดมา เขาก็เคลื่อนไหว
ทวนเจิ้นไห่แทงออกไปอย่างเชื่องช้า
ท่านี้ดูเรียบง่ายธรรมดา กระทั่งไม่ดุดันเกรี้ยวกราดเหมือนก่อน ทว่าขณะที่ปลายทวนกรีดผ่านอากาศ พลังฟ้าดินโดยรอบกลับหลั่งไหลมารวมตัวกันอย่างเป็นธรรมชาติ
อันหลานสะท้านใจเล็กน้อย
เป็นเช่นนี้จริง ๆ
เขาไม่ได้ตั้งใจชักนำพลังฟ้าดิน แต่เมื่อพลังทวนประสานกับกระแสแห่งฟ้าดิน พลังฟ้าดินกลับหลอมรวมเข้ากับวิชาทวนด้วยตัวเอง
แทงทวนออกไปครั้งหนึ่ง อันหลานก็หมุนกายตามแรงส่ง ทวนยาววาดเป็นเส้นโค้งกลางอากาศ แล้วแทงออกไปอีกครั้งในทันที
ทวนหนึ่งครั้งต่อเนื่องอีกครั้ง
ทีละน้อย ท่วงท่าของเขาก็ยิ่งลื่นไหลขึ้น
บางคราวดุจสายน้ำไหลเชี่ยวต่อเนื่องไม่ขาดสาย บางคราวหนักแน่นมั่นคงดุจขุนเขา
เดิมทีเขาต้องควบคุมพลังทวนอย่างตั้งใจ แต่บัดนี้มันกลับสำแดงออกมาเองอย่างเป็นธรรมชาติ ตามความเปลี่ยนแปลงของพลังฟ้าดิน
อันหลานฝึกไปก็ยิ่งรู้สึกปลอดโปร่ง
กระบวนท่าทวนบางท่าที่แต่ก่อนดูสมบูรณ์แบบแล้ว บัดนี้กลับเผยความเปลี่ยนแปลงใหม่ขึ้นมาในสายตาของเขา
แม้ปรับเปลี่ยนเพียงเล็กน้อย แต่ผลลัพธ์ที่สำแดงออกมากลับแตกต่างกันโดยสิ้นเชิง
ที่แท้ วิชาทวนก็เป็นเช่นนี้ได้ด้วย
เขาค่อย ๆ ลืมเลือนกาลเวลา กระทั่งลืมไปแล้วว่าตนใช้กระบวนท่าไปกี่ท่า