“โฮก!”
ดวงตาทั้งคู่ของเจียวเขียวแดงก่ำ มันคำรามลั่น ร่างมหึมาพลันพลิกตวัด ก่อคลื่นน้ำสูงเสียดฟ้า
เจียวเขียวพุ่งเข้าใส่อันหลานอย่างบ้าคลั่งยิ่งกว่าเดิม ในยามนี้ ต่อให้ต้องตาย มันก็จะสังหารมนุษย์ผู้ทำให้มันอัปยศอดสูอย่างแสนสาหัสคนนี้ให้ได้
น่าเสียดาย
อันหลานไม่มีเวลามาเล่นกับมันแล้ว
“เจ้างูน้อย ไว้เราคงได้พบกันอีก”
อันหลานหัวเราะก้อง พลิกตัวกลางอากาศ ปลายเท้าแตะผิวน้ำเบา ๆ ร่างทั้งร่างก็อาศัยแรงลมพุ่งไปยังฝั่ง
เมื่อลงถึงพื้น เขาคว้าทวนเจิ้นไห่ขึ้นมาทันที ก่อนจะฉวยเสื้อผ้าที่กระจัดกระจายอยู่ริมฝั่ง แล้วหันหลังจากไป
“โฮก—!!!”
เบื้องหลัง
เจียวเขียวมองเงาร่างของอันหลานที่ห่างออกไปอย่างรวดเร็ว ทำได้เพียงเงยหน้าคำรามก้องฟ้า
ร่างยาวร้อยเมตรของมันฟาดผิวน้ำอย่างบ้าคลั่ง น้ำในทะเลสาบมหาศาลซัดขึ้นสู่ท้องฟ้า ฝูงปลาและกุ้งนับไม่ถ้วนพลอยประสบเคราะห์ เสียงคำรามกึกก้องสะเทือนหูดังก้องไปทั่วหุบเขา
แต่ถึงมันจะโกรธเพียงใดก็ไร้ประโยชน์ เมื่ออยู่ในน้ำ มันยังพอแข่งความเร็วกับอันหลานได้
แต่หากขึ้นไปบนบก...
เมื่อต้องเผชิญกับอันหลานผู้ฝึก“ภาพปักษาเผิง”จนบรรลุขั้นสมบูรณ์ ทั้งยังมีพลังวายุเคลื่อนหนุนเสริม มันก็ไม่มีทางไล่ตามทัน
ทำได้เพียงมองมนุษย์ที่มันเกลียดจนแทบขบเขี้ยวเคี้ยวฟันค่อย ๆ ห่างออกไป
ฟึ่บ!
อันหลานทะยานไปข้างหน้าอย่างรวดเร็ว
ร่างของเขาอาศัยสายลมเคลื่อนไหว ว่องไวประหนึ่งลมกรด บ้างก็เหินข้ามผิวน้ำ บ้างก็เหยียบผ่านเกาะแก่ง เพียงชั่วพริบตาก็พุ่งไปไกลกว่าสิบจั้ง
สามวันแห่งศึกดุเดือด
บาดเจ็บครั้งแล้วครั้งเล่า