จัดการเหยี่ยวเขียวเรียบร้อยแล้ว ต่อไปก็ถึงคราวกวาดทรัพย์ทั่วทั้งค่าย
การที่อ่าวเหยี่ยวสวรรค์เป็นหนึ่งในสิบสองค่ายห่วงโซ่ได้ ย่อมสะสมทรัพย์สมบัติมานานไม่รู้กี่ปี
ทั้งยาโอสถ ตั๋วเงิน เคล็ดวิชา อาวุธ และสมุนไพรล้ำค่า
อันหลานเริ่มค้นหาอย่างละเอียด สิ่งแรกที่เขาให้ความสนใจยังคงเป็นยาโอสถ
หากมีฉลากระบุไว้บนขวด เขาก็จะอาศัยบันทึกเภสัชศาสตร์ที่เคยอ่านจากหอเก็บตำราของหน่วยหกประตูมาพิจารณาอย่างถี่ถ้วน
เมื่อตรวจสอบได้แน่ชัดว่าเป็นประโยชน์ต่อร่างกาย เขาก็กินลงไปทั้งหมดทันที
ยาโอสถเม็ดแล้วเม็ดเล่าถูกกลืนลงคอ
ไม่นาน
ข้อความแจ้งเตือนใหม่ ๆ ก็ปรากฏขึ้นต่อเนื่อง
[......คงอยู่ถาวร]
[......คงอยู่ถาวร]
[......คงอยู่ถาวร]
รอยยิ้มบนใบหน้าอันหลานยิ่งกว้างขึ้นเรื่อย ๆ
แม้ยาโอสถเหล่านี้ส่วนใหญ่จะมีระดับไม่สูงนัก
แทบทั้งหมดเป็นยาโอสถชั้นมนุษย์ระดับล่างและระดับกลาง
แต่ก็ไม่น่าแปลกใจนัก ยาโอสถชั้นมนุษย์ระดับสูงโดยทั่วไปเป็นของที่ผู้ฝึกตนขั้นสวรรค์และขั้นแปรสภาพกินเป็นประจำ
ราชันเหยี่ยวสวรรค์เองก็อยู่เพียงขั้นปฐพีขั้นสมบูรณ์ ยาโอสถชั้นมนุษย์ระดับสูงไม่กี่เม็ดที่อันหลานพบเป็นครั้งคราว ล้วนเป็นของดาษดื่นที่กินกันมานานแล้ว
แทบไม่มีสิ่งใดที่ช่วยเพิ่มพูนพลังของอันหลานในตอนนี้ได้อย่างเห็นผลชัดเจน
แต่ถึงจะเป็นยุงตัวเล็กก็ยังมีเนื้อ สะสมทีละน้อยย่อมกลายเป็นจำนวนมาก เมื่อกินเข้าไปหลายเม็ด พลังเสริมก็สะสมทีละอย่างจนให้ผลลัพธ์น่าพอใจ
ส่วนยาโอสถที่แม้แต่อันหลานก็ไม่อาจระบุสรรพคุณได้ เขาไม่เสี่ยงกินส่งเดช
เขาแยกใส่ห่อผ้าไว้ต่างหากทั้งหมด เตรียมนำกลับไปให้คนช่วยตรวจสอบที่หน่วยหกประตู
เคล็ดวิชาที่ค้นพบก็มีไม่น้อยเช่นกัน
ส่วนใหญ่เป็นวิชายุทธ์ที่ไม่โดดเด่นนัก