หลี่เหวินหวยค่อยๆ คลายนิ้วที่กำแน่น ร่างกายแข็งทื่อเล็กน้อย ค่อยๆ หันหลังกลับ เดินกลับไปยังกลางห้องนอน
เขามักสุขุมสงบ มีบุคลิกสง่างาม ไม่แสดงอารมณ์บนใบหน้า แต่ในเวลานี้ ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความหนักแน่นและความหวาดกลัวอย่างที่สุด เสียงของเขาก็แหบพร่าและสั่นเล็กน้อยจนแทบไม่สามารถสังเกตเห็นได้
“เป็นเรื่องจริง”
“ภายนอกมีคนสองคนจริงๆ คอยหมอบอยู่ที่ปากตรอก จ้องมองบ้านของเรา”
ประโยคหนึ่งหลุดออกมาเบาๆ แต่กลับเหมือนสายฟ้าฟาดลงมาอย่างรุนแรง กระแทกลงบนหัวใจของเสิ่นเฉียวเจินอย่างแรง
เสิ่นเฉียวเจินทั้งตัวแข็งทื่อ สีหน้าซีดเผือดทันที ไร้ซึ่งเลือดฝาด
นางเซถลาถอยหลังครึ่งก้าว คว้าโต๊ะข้างเตียงไว้ ถึงจะยืนทรงตัวได้ ดวงตาเต็มไปด้วยความตื่นตระหนกและวุ่นวายที่ไม่อาจซ่อนไว้ได้
นางเสียสติไปทั้งหมด หัวใจเต้นแรงจนเกือบจะกระเด็นออกจากอก
นางมีชีวิตมาหลายปี เคยผ่านเหตุการณ์วุ่นวายมามากมาย จะไม่เข้าใจภาพแบบนี้ได้อย่างไร?
นี่ไม่ใช่แค่คนเดินผ่านธรรมดา!
นี่คือการเฝ้าดู! คือการดักซุ่ม! คือการที่คนเบื้องบนส่งคนมาจับตาดูไว้ล่วงหน้า
ทั้งคู่เคยเห็นกระบวนการทั้งหมดของการถูกแจ้งความ ถูกยึดทรัพย์ และถูกส่งตัวลงไปด้านล่างของครอบครัวอื่นด้วยตาตัวเองมาก่อน!
ชะตากรรมของคนเหล่านั้น โหดร้ายจนไม่อยากนึกถึง!
ครอบครัวที่ดีงามครอบครัวหนึ่ง ภายในคืนเดียวก็แตกสลาย ถูกจับลากไล่ออกจากบ้าน ถูกยึดทรัพย์สินทั้งหมด ถูกบังคับถูกส่งลงชนบท
ครอบครัวที่ถูกส่งตัวลงไปด้านล่างแทบไม่มีครอบครัวใดจบลงอย่างดี ไม่มีครอบครัวใดรอดผ่านมาได้อย่างสมบูรณ์!