สีหน้าหลู่เจี๋ยเปลี่ยนไปนิดหนึ่ง แววตาแลบแปลกใจ
เห็นได้ชัดว่าในผงสีเทาขาวที่กระจายออกมานั้น มีหมอกสีเขียวลอยออกมา ที่รอยตัดของหินต้นกำเนิด สีเขียวมรกตก้อนใหญ่ปรากฏขึ้น
“ว้าว! เป็นไห่จง! วัสดุชั้นเลิศจริง ๆ!”
“เป็นไห่จงจริงด้วย ชั้นไม่เห็นวัสดุแบบนี้มาเป็นปีแล้ว”
……
รอยตัดของหินต้นกำเนิดใสสะอาดราวกับก้อนน้ำแข็ง มันคือหยกไห่จงโดยแท้
ทันทีนั้น ฝูงชนตื่นเต้นกันทั่ว
หยกที่ดีที่สุดคือโบวจง รองลงมาคือไห่จง ซึ่งหายากยิ่ง
บางคนแม้ตลอดชีวิตก็ไม่เคยเห็นการเจาะได้ไห่จงเลย
เจ้าของร้านตาลอยทันที
โธ่เว้ย หินที่ชั้นเก็บมาแบบมือเลื่อน ๆ นี่ มันเจาะได้ไห่จง!
มือชั้นนี่ถูกเทวดาจุ้มจริง ๆ!
หยกก้อนนั้นดูท่าจะใหญ่เท่ากำปั้นเด็ก ราคาค่าล้านขึ้นไปเลยนะเว้ย!
เจ้าของร้านเสียใจจนไส้ศอขาด
หยกมูลค่าหลักล้าน ขายไปเพียง 3,800
ชั้นนี่มันควายจริง ๆ ไปเลย!
หลู่เจี๋ยเชื่อไม่ได้
“พี่อี้ ดวงชะตานายมันอะไรของมันวะ!”
เขาแทบไม่เชื่อสายตาตัวเอง
คิดไม่ถึงว่าพี่อี้จะดวงดีขนาดนี้ เล่นพนันหินก้อนพระครั้งแรกก็เจาะได้ไห่จง
เงินที่เขาลงทุน 3,800 นี่ขยับเป็นร้อยเท่าได้สบาย ๆ เลยนะ!
ทว่าเฉินอี้กลับใจเย็นเป็นปกติ ยิ้มบาง ๆ
“เล่นเกมยังมีของขวัญสำหรับมือใหม่ ของชั้นคงเรียกว่าของขวัญมือใหม่นั่นแหละ”
“พี่อี้ ชั้นว่านายนี่เมียน้อยไม่สมปรารถนา แต่โต๊ะพนันโชคดีเป็นบ้า”
หลู่เจี๋ยดีใจจนเก็บไม่อยู่
มุมปากเฉินอี้ยกขึ้นเล็กน้อย
ที่หลู่เจี๋ยพูดก็ไม่ไร้สาระ บางทีเพราะความรักล้มเหลว เลยได้พบเหตุวิเศษในความฝันก็เป็นได้
ผู้หญิงเหม่อมองเหรอชูเหยาคนที่เห็นแก่ประโยชน์นั่น แม้ฝันก็คงไม่คิดว่าตัวเองพลาดอะไรไป
สาวหางม้าสองข้างจ้องหนุ่มข้าง ๆ อย่างเกรี้ยวกราด
“ไอ้สอง สายตาแกเป็นอะไรนะ ชั้นบอกแล้วว่าเป็นวัสดุดี แกกลับไม่เชื่อ ไม่สน แกต้องชดใช้ให้ชั้น!”
สีหน้าสวี่ชิวเซวียนเต็มไปด้วยความเสียใจและความไม่น่าเชื่อ
ที่คนออนไลน์บอกว่าหินแบบนี้เจาะไม่ได้ของดีนี่นา บ้าอะไรกันแท้
เขาเรียนรู้การพนันหินก้อนพระมาสามปี กลับแย่กว่าน้องสาวที่เลือกหินต้นกำเนิดตามสัญชาตญาณอีก
โมโหจริง ๆ!
รีบปลอบน้องสาวทันที “ได้ ๆ ผิดที่สอง สองมองหลานสองเอง สองชดใช้ให้นะเว้ย”
“คุณหนุ่ม หินต้นกำเนิดก้อนนี้ 500,000 ขายให้ชั้นได้ไหม?”
ขณะนั้นเอง ผู้ชายท้องพลุ้ยเมื่อครู่เดินมาพูดกับเฉินอี้พร้อมรอยยิ้ม
หลู่เจี๋ยสวนทันควัน “500,000? ลืมตากว้าง ๆ หน่อยสิ นี่มันไห่จงนะ”
เพียงแต่มันเล็กไปหน่อย ไม่อย่างนั้นราคาร้อยล้านไปแล้ว
ก้อนเม่าจงเมื่อครู่ยังขายได้ห้าล้านเลย
ชายหนุ่มยิ้มไม่ลด “หนุ่มน้อยเป็นคนในแถวนี้ด้วยสินะ ได้ ชั้นให้หนึ่งล้าน พอแล้วใช่ไหม”
หินต้นกำเนิดก้อนนี้ราคาจริงก็แค่หลักล้านเศษ ๆ เขาก็ต้องเหลือกำไรบ้าง หลู่เจี๋ยจึงตบไหล่เฉินอี้เป็นเชิงว่าได้แล้ว
แต่แล้วเสียงหนึ่งดังขึ้น
“ชั้นให้สองล้าน!”
ทุกคนตกใจกันทั่ว หันไปมอง
เป็นหนุ่มคนหนึ่ง
แต่งกายล้ำค่าทั้งตัว ข้าง ๆ มีสาวน้อยหน้าตาน่ารักอยู่ด้วย
ผู้ชายท้องพลุ้ยหน้าเบ้ทันที เอ่ยกับหนุ่มคนนั้นว่า
“น้องชาย น้องรู้เรื่องจริงหรือเปล่า? หินต้นกำเนิดสองล้าน น้องจะมีกำไรอีกไหม?”
เอาหินก้อนนี้ไปแปรรูปเป็นชิ้นงานก็แค่หลักล้านกว่า สองล้านนี่กำไรที่ไหน
“ชั้นรู้หรือไม่รู้เป็นเรื่องของชั้น! ชั้นชอบก้อนหินนี้ ซื้อไปตั้งบูชาก็ได้!”
สวี่ชิวเซวียนตอบกลับเสียงเย็น
“นาย…”
ผู้ชายท้องพลุ้ยโกรธจนพูดไม่ออก
คนอื่นเขารวย เขาอยากโชว์เงิน จะเอาไปตั้งบูชาก็ช่างเขา
ส่วนเขาคนนี้ทำมาค้าขาย ทำการค้าขาดทุนไม่เป็นแน่
สวี่ชิวเซวียนเดินมาหาเฉินอี้ “พี่ ผมให้สองล้าน ขายให้ผมได้ไหม?”
เฉินอี้ยิ้มสบาย ๆ “ได้แน่นอน”
สวี่ชิวเซวียนจ่ายเงินมือไว แล้วหันไปพูดกับสาวน้อย “เสี่ยวซี ตอนนี้ชดใช้ให้แล้วนะ เดี๋ยวพี่ช่วยขนกลับให้”
“นี่ยังไงก็ว่าได้แล้ว”
สวี่ซีเม้มปากพอใจมาก
ทุกคนเพิ่งเห็นแจ้ง
แท้จริงแล้วหนุ่มคนนี้ยอมจ่ายแพงซื้อหินก็เพื่อปลอบใจสาวน้อยเท่านั้นเอง
“บาปจริง ๆ! คนรวยมันอยากโชว์ขนาดนี้เลยเหรอ?”
ทันทีนั้นก็มีคนเหยียบเท้าอุทานเสียงดัง
จาก 3,800 กลายเป็นสองล้าน ขยับเป็นพันเท่าในชั่ววูบ หลู่เจี๋ยดีใจจนตาเป็นประกายดาว
“พี่อี้ วันนี้นายเทพเจ้าแห่งโชคลาภมาอาบตัวจริง ๆ ชั้นรู้มาตลอดว่าลงทุนกับนายไม่ผิดแน่”
“เอางั้น ต่อสามคำนี้ เดี๋ยวไปดูกันอีก”
เฉินอี้ก็ดีใจไม่น้อย แบ่งเงิน 600,000 ให้หลู่เจี๋ย
มีพลังสายตาทะลุแบบนี้ ถนนของเก่าทั้งถนนคือคลังทรัพย์ของเขานี่เอง
อะไรนะ?
หลู่เจี๋ยตัวแข็งค้างทันที
“พี่อี้ ไม่ใช่ โชคแบบนี้ใช้ครั้งเดียวไม่ใช่จะมาได้อีก นายแน่ใจว่าจะเล่นอีกเหรอ?”
เฉินอี้ว่า “ไม่กลัว เล่นอีกรอบ แค่รอบเดียว แพ้ก็ไม่เป็นไร ถ้านายขี้ขลาดก็งั้น รอบนี้ไม่ให้ลงทุน”
“อย่านะพี่ นายคือเทพเจ้าโชคลาภของผม ต่อให้กับดักไฟ น้ำลึก วันนี้น้องก็ตามไป แต่รอบนี้ขอห้าส่วน”
เล่นอีกรอบแม้แพ้ก็เสียไม่กี่หมื่น วันนี้เพิ่งกำไรมา 600,000 นี่นา!
ยิ่งไปกว่านั้น ตอนนี้เขาสนใจเฉินอี้เป็นพิเศษ
“ว่ากันว่าทุนนิยมคือแมลงวันดูดเลือด นายนี่ตรงตัวไม่ต้องแก้ไขอะไรเลยว่ะ”
เฉินอี้ด่าเล่น ๆ หนึ่งคำ
เจ้าของร้านเห็นดังนั้นก็ยิ้มแก้มปริอีกครั้ง
“คุณหนุ่ม ต่อดวงเลย เลือกอีกก้อนสิ บางทีอาจได้โบวจงสีเขียวหลวงก็ได้นะ”
เพิ่งขาดทุนยับไปสองล้าน หัวใจแตกเป็นจุน
เขาตัดสินใจจะหลอกเฉินอี้ให้หนัก ชดเชยได้เท่าไหร่ก็เท่านั้น
ทว่าเฉินอี้กลับส่ายหัว
“ร้านนายไม่มีของดีเหลือแล้ว ชั้นไปดูที่อื่น”
พูดจบก็เดินตรงไป โกรธให้เจ้าของร้านเหยียบเท้าโกธรขึ้น
หลู่เจี๋ยเดินก๊องแก๊งตามหลังเฉินอี้ไป เต็มไปด้วยความคาดหวัง
สังเกตการณ์อยู่พักหนึ่ง เฉินอี้หยุดอยู่หน้าแผงหนึ่ง
สายตาหยุดที่หินต้นกำเนิดก้อนหนึ่งขนาดเท่าลูกฟุตบอล
จิตรวมกันหินภายในปรากฏขึ้นทีละชั้น
เขียวมรกตแท้ ๆ ทั้งก้อน สีจัดและกว้างกว่าก้อนเมื่อครู่เสียอีก
เฉินอี้แม้ไม่เข้าใจหินต้นกำเนิด แต่ใหญ่และบริสุทธิ์ขนาดนี้ ย่อมเป็นของดีแน่นอน
เจ้าของแผงเป็นหญิงวัยกลางคน เห็นลูกค้ามาก็ต้อนรับอย่างกระตือรือร้น
“น้องชาย เลือกก้อนไหนไหม ให้พี่ช่วยชี้แนะให้ไหม?”
เฉินอี้ย่อย่อตบก้อนที่เท่าลูกฟุตบอลนั้น ยิ้มถามว่า “ก้อนนี้ราคาเท่าไหร่?”
“น้องชายตาคมจริง ๆ ก้อนนี้เป็นของจากเหมืองโมซือฉาแท้ ๆ เลยนะ ดูที่เปลือกนอกสิ ลวดลายเขียวมังกรแบบนี้ โอกาสได้เขียวสูงมาก! ถ้าอยากได้ สามหมื่นให้”
“พวกคุณนี่ประเมินราคาเอามันส์แท้ ชั้นว่าสูงสุดก็แค่สามพัน”
เฉินอี้ตอบห้วน ๆ
เจ้าของร้านสาวยิ้มพลางว่า
“น้องชาย พี่รู้นะว่าเพิ่งเจาะได้ที่นั่นเมื่อครู่ สายตาน้องขนาดนี้ สามพันมันดูถูกเกินไป พี่ไม่อ้อมค้อมแล้ว แปดพัน ถ้าพอใจก็รับไป”
นักพนันที่เพิ่งเจาะได้พวกนี้ มั่นใจในดวงตัวเองสุด ๆ
เอาใจสองประโยค ขายราคาดีได้แน่
“ได้ แปดพันก็แปดพัน ขอเจาะตรวจของทันที”
เฉินอี้ว่า
เขาขี้เกียจต่อรองอะไรมากมาย
“ได้ พี่เจาะให้เดี๋ยวนี้เลย”
หญิงสาวร้านดีใจว่า
วันนี้ได้แปดพัน ก็ไม่เลว
เฉินอี้ให้หลู่เจี๋ยจ่ายเงิน หญิงสาวเรียกชายวัยกลางคนด้านหลังขนหินไปที่เครื่องตัด
ได้ยินว่ามีคนเจาะหินอีกแล้ว ฝูงชนก็มาล้อมวงอีกรอบทันที
วืด ๆ ๆ…
เครื่องตัดฟันลงถึงก้นครั้งเดียว หินถูกแบ่งเป็นครึ่ง
“โธ่! โบวจงสีเขียวหลวง!”
มีคนตะโกนตกใจขึ้นมา
ทันทีนั้น ฝูงชนเดือดพล่าน