เกมรุกราน: นางรองตัวประกอบครองทุกดันเจียน

ตอนที่ 96 พี่ใหญ่ เรียกผมว่ากวากวาก็พอ

6 นาที· 1.4K คำ

การเดินทางครั้งนี้ อู่เยว่กับพวกพ้องมาเก็บทรัพยากร อุปกรณ์ที่พกมาจึงไม่เพียงพอจะรับมือบอสโลกโดยตรง ยิ่งไม่ต้องพูดถึงบอสโลกระดับเอสเอส

ถึงอันดับโดยรวมในพันธมิตรส่วนบุคคลของเสิ่นเชว๋จะขยับขึ้นมาอยู่ที่สี่ หลังได้ง้าวสามง่ามทองคำมา ครองตำแหน่งรองจากสามยักษ์ใหญ่ที่เคยเข้าร่วมศึกยอดเขาแล้วก็ตาม

แต่จะให้ดวลกับบอสโลกกลางป่าเพียงลำพัง ก็เป็นไปไม่ได้อยู่ดี!

ไม่ว่าจะพลังชีวิตหรือพลังโจมตี บอสโลกก็อยู่คนละระดับกับบอสในดันเจี้ยน

หลังถูกคางคกหิมะเตะกระเด็นติดกันสองครั้ง แถมเกือบถูกก้นของมันกดจนกลายเป็นเนื้อบดอีกครั้ง

เสิ่นเชว๋ก็ยอมแพ้อย่างไม่ลังเล «สู้ไม่ไหว หนังเจ้าคางคกนี่หนายิ่งกว่ากำแพงเมืองเสียอีก ง้าวสามง่ามของฉันฟาดมันก็เหมือนเกาให้คันเท่านั้น»

อู๋ฉงใจเย็นอย่างคนขี้ขลาด «หนีกันเถอะ บอสโลกทุกตัวมีอาณาเขตของมัน ขอแค่เราหนีออกจากป่าฝน มันก็ไม่ตามมาแล้ว»

«ว่าแต่ ทำไมในป่าฝนถึงมีคางคกหิมะเทียนซานอยู่ตัวหนึ่งได้ล่ะ? ฉันเพิ่งเคยเห็นกบตัวใหญ่ขนาดนี้เป็นครั้งแรก»

อู่เยว่กล่าวอย่างหนักแน่น «ให้เกียรติเจ้ากบรถถังนี่หน่อย ชีวิตของพวกเราสามคนตอนนี้อยู่ที่ความคิดแวบเดียวของมัน»

เสิ่นเชว๋กระตุกมุมปาก «...เธอก็เล่นงานมันไม่ใช่หรือไง!»

ขณะที่ทั้งสามคนจากฉื่อเยี่ยนกำลังจะวิ่งถึงชายขอบป่าฝน จู่ ๆ ก็มีคนกลุ่มใหญ่ปรากฏขึ้นตรงหน้า

ปืนมากมายเล็งมาทางพวกเขา อู่เยว่ เสิ่นเชว๋ และอู๋ฉงชะงักเท้าพร้อมกัน

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป