แม้จะแอบดูหน้าจอคนอื่นไม่ค่อยเหมาะ แต่หลังจากเห็นกับตาว่าอู่เยว่ลงมือหาเสียงอย่างเมามันขนาดไหน ฟู่เหยียนฉี่ก็อดกระตุกมุมปากไม่ได้
เมื่อรู้สึกว่ามีสายตาจับจ้อง อู่เยว่ก็เงยหน้าขึ้นมองโดยไม่รู้ตัว
พอเห็นฟู่เหยียนฉี่ อู่เยว่ก็ถามเสียงเบา “คุณช่วยโหวตให้ฉันสักคะแนนได้ไหม? ในกลุ่มน่ะ คุณดู...”
พูดพลางเปิดกลุ่มแชต ตั้งใจจะชี้ให้ฟู่เหยียนฉี่ดู แต่อู่เยว่กลับชะงักไปทั้งตัว
ข้อความที่แท็กเธอถาโถมเข้ามาจนเธอมองสัญลักษณ์แท็กไม่ออกด้วยซ้ำ “นี่มันเกิดอะไรขึ้น?”
ฟู่เหยียนฉี่เริ่มเข้าใจแล้วว่า ความคิดของอู่เยว่ดูจะแตกต่างจากคนทั่วไปอยู่บ้าง
อู่เยว่เลื่อนดูประวัติแชตอย่างรวดเร็ว จนเจอข้อความส่วนที่เธอพลาดไป:
【จางเผิง: ไม่จำเป็นต้องคาดคั้นกันขนาดนี้ก็ได้มั้ง?】
【จางเผิง: พวกเราก็อยู่ทีมเดียวกัน ฉันแค่อยากทักทายเท่านั้นเอง】
【จางเผิง: เรื่องที่ฉันเคยอยู่กับอั้นอิ่ง พูดถึงไม่ได้หรือไง?】
【ไม่ใช่นะ นายเป็นผู้ชายตัวโต ๆ เอาแต่ตามจ้องผู้หญิงเขาทำไม? อย่าบอกนะว่ายังคิดว่าตัวเองมีเหตุผล】
【นั่นสิ ตอนอยู่กับอั้นอิ่ง นายก็คงไม่ได้สนิทกับอู่เยว่หรอก แล้วตอนนี้จะมาตีสนิททำไม?】
【จางเผิง: แค่ตอบกลับก็จบแล้ว จะทำเป็นใบ้ไปทำไม?】
【พี่ เป็นอะไรหรือเปล่า? หรือเขาอาจจะไม่เห็นข้อความก็ได้】
【จางเผิง: ถ้าเพิ่มชื่อตัวเองเข้าไปได้ ก็แปลว่าเมื่อกี้ยังดูแชตกลุ่มอยู่】
พอพูดแบบนั้น ข้อความในกลุ่มก็เงียบลงไปด้วย
จางเผิงยิ้มอย่างได้ใจ จะทำเป็นอะไรไป ในที่สุดก็โดนเขาจับได้แล้วสินะ
【จางเผิง: อีกอย่าง การเลือกคนเข้าดันเจี้ยนเนื้อเรื่องของทีมก็ดูจากความสามารถไม่ใช่หรือไง?