พันธมิตร รัฐบาลโลก
ชายสูงวัยในชุดสูทเนี้ยบกลับมาถึงห้องทำงาน ก่อนเอ่ยถามเลขาที่อยู่ข้างกาย
“ดันเจี้ยนเปิดแล้วหรือยัง?”
เลขาตอบ “เปิดแล้วครับ ท่านเลขาธิการ”
โจวเฉี่ยนเฟิงถาม “ทีมที่เข้าร่วมครั้งนี้มีทีมไหนบ้าง?”
เลขาตอบ “ฉื่อเยี่ยน ตระกูลเฉิน ตระกูลฮั่ว และอั้นอิ่งครับ”
โจวเฉี่ยนเฟิงกล่าว “ฉื่อเยี่ยนครองอันดับหนึ่งติดต่อกันมาสามปีแล้ว ฝีมือแข็งแกร่งจริง ๆ”
สีหน้าของเลขาเปลี่ยนไปชั่วขณะ “ครับ”
โจวเฉี่ยนเฟิงหันข้างมอง “สีหน้าคุณเหมือนมีอะไรจะพูดนะ?”
เลขาตอบ “...เชิญชมภาพบันทึกครับ”
ภาพถ่ายทอดสดถูกฉายขึ้นตรงหน้าโจวเฉี่ยนเฟิง ร่างของสมาชิกฉื่อเยี่ยนปรากฏอยู่ในภาพ
อู่เยว่ถาม “พวกเราเข้าไปในหมู่บ้านกันดีไหม?”
จางเผิงคิดว่าตัวเองกำลังฟังเรื่องตลกที่สุดในชีวิต “เธอบ้าไปแล้วหรือไง?
อย่าบอกนะว่าเธอคิดว่าพอหญิงหาปรายอมให้ยืมเรือแล้ว เอ็นพีซีทั้งดันเจี้ยนจะเชื่อฟังเธอไปหมด?
มืดขนาดนี้แล้วยังจะเข้าหมู่บ้านอีก ไม่กลัวโดนผีอสูรฉีกกินตอนกลางดึกหรือไง!”
ชาติก่อน อู่เยว่ถูกผีอสูรกินจนไม่เหลือซาก คำพูดไม่ยั้งคิดของจางเผิงทำให้สีหน้าของเธอหม่นลงทันที แววสังหารวาบผ่านดวงตา
เธอกล่าวเสียงต่ำ “ก่อนหน้านี้หญิงหาปลาบอกว่า พอตกกลางคืน แม้แต่เธอก็ไม่กล้าล่องเรือในแม่น้ำ นั่นแปลว่าหลังฟ้ามืด ปลาสีขาวในแม่น้ำจะดุร้ายขึ้นและโจมตีทุกสิ่งที่ขวางหน้า
ต่อมาหญิงหาปลายังพูดอีกว่าแม่ของเธอป่วย มีเพียงเนื้อปลาสีขาวเท่านั้นที่รักษาได้