เรื่องที่ปีนั้นเขาพาหมวดหนึ่งมาแล้วยังทำไม่สำเร็จ ตอนนี้แค่ไม่กี่คน ไม่ได้ใช้เงินสักบาท กลับทำได้แล้ว?
"เก่งขนาดนี้เลยหรือ" หวังชิ่งรุ่ยน้ำเสียงทุ้มต่ำ "หมวดเดียวไม่กี่คน ทำสิ่งที่ฉันพาหมวดหนึ่งมาทำแล้วยังไม่สำเร็จได้"
สหายจางเป็นพวกปลายปากกาโดยกำเนิด
พอเห็นผู้กองเกิดอารมณ์สนใจขึ้นมา ความอยากอวดแบบคนหนังสือที่ซ่อนอยู่ในตัวก็พุ่งพรวดขึ้นมาทันที คำที่เหอหงเทากำชับนักหนาก่อนหน้านี้ถูกลืมเลือนไปจนสิ้น
"ผู้กอง จริง ๆ แล้วจะบอกว่าทั้งหมวดเป็นคนทำก็ไม่เชิง" สหายจางขยับเข้าไปใกล้ขึ้นหนึ่งก้าว ลดเสียงต่ำลง ทำเป็นลึกลับ
หวังชิ่งรุ่ยหันขวับ "หมายความว่าไง?"
"เรื่องนี้มันยาวน่ะ" สหายจางกระแอม "จากการสืบสวนเชิงลึกของผม งานก่อสร้างชุดนี้ตอนแรก จริง ๆ ก็มีแค่พลใหม่สองคนที่ลงมือทำ"
"พลใหม่สองคน?" ดวงตาหวังชิ่งรุ่ยหรี่ลง
"ใช่ครับ คนหนึ่งชื่อสวี่ซานตัว สร้างถนน อีกคนชื่อหลิวชิง สร้างลานฝึกวิบาก" สหายจางพูดไปด้วยก็ยิ่งคึกไปด้วย "ตอนแรกเริ่ม พลใหม่สองคนนี้ยังโดนพลเก่าในหมวดกีดกันเลย ทั้งแดกดันถากถาง แถมยังจงใจมาก่อกวน แต่พลใหม่สองคนนี้ก็คือหัวดื้อ ไม่ยอมถอย จนเวลาผ่านไป พวกพลเก่าเลยถูกน้ำใจแบบนี้ซึมซับ หัวหน้าหมวดนำหน้า สุดท้ายทั้งหมวดถึงได้รวมตัวกันเข้าไป ทำจนเป็นขนาดอย่างที่เห็นนี่แหละ"
หวังชิ่งรุ่ยเงียบไป
เขาจ้องมองสหายจาง แววตาคมกริบอย่างยิ่ง
"น่าสนใจ" หวังชิ่งรุ่ยยิ้มออกมาทันใด ในเสียงหัวเราะแฝงสำเนียงหูเป่ย์เข้มข้น "น่าสนใจมาก ๆ เลย"
"เสี่ยมโฉ่ว!" หวังชิ่งรุ่ยตะโกนก้อง
นายทหารฝึกซ้อมและยุทธวิธีวิ่งเข้ามาทันที "ผู้กอง!"
"ตอนนี้จุดเดินขบวนพิชิตระยะทางของเรา ห่างจากที่ตั้งหมวด 5 กองร้อย 3 หมู่ห้า 2 แค่ไหน?"