"พี่เหมย ล้อผมเล่นรึเปล่าเนี่ย" โจวหยางพูด
ถังอวี้เหมยไม่ปฏิเสธ ตอบว่า "เธอน่ะไฟแรง กลางคืนวันนั้นที่แก้เองในห้องน้ำ ฉันเห็นหมดแหละ"
ทันใดนั้น โจวหยางก็เขินอายสุดขีด
จริงอยู่ว่าวันหนึ่งเขามีอารมณ์ ก็เลยปลดปล่อยเองในห้องน้ำไปครั้งหนึ่ง
ตรงกับที่ถังอวี้เหมยกลับมาพอดี ชนเข้าอย่างจัง
แต่เขาจำได้ว่าตอนนั้นประตูปิดอยู่ หรือว่าปิดไม่สนิท ให้พี่เหมยเห็นผ่านช่องประตูงั้นเหรอ
แต่เรื่องพวกนี้ไม่สำคัญแล้ว เพราะตอนนี้ความสัมพันธ์ของทั้งคู่กำลังร้อนแรง ความลับหลายอย่างต่างฝ่ายก็รู้กันหมด
ตอนนี้ถังอวี้เหมยไม่มีพันธะเรื่องครอบครัวและชีวิตคู่แล้ว เป็นอิสระขึ้นมาก
โจวหยางก็ไม่ต้องแบกข้อจำกัดเรื่องศีลธรรมอีกต่อไป
ดังนั้น ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น ก็ไม่มีอะไรต้องกังวลสำหรับสองคน
"เอาล่ะ วันนี้วันหยุด ออกไปกินเลี้ยงมื้อใหญ่กันเถอะ" ถังอวี้เหมยว่า
"ได้เลย"
ทั้งสองคนเปลี่ยนเสื้อผ้าแล้วออกไป
วันอาทิตย์ผ่านไปอย่างรวดเร็ว วันจันทร์ โจวหยางมาถึงออฟฟิศ พอเดินเข้าประตู ก็เห็นจ้าวจื่ออิ๋งใส่รองเท้าส้นสูง เดินส่ายสะโพกเข้ามา
"ยินดีด้วยนะโจวหยาง นายกำลังจะได้เลื่อนตำแหน่งแล้ว"
"หา?" โจวหยางงง ไม่เข้าใจว่าเธอหมายถึงอะไร
"เดี๋ยวก็รู้เอง" จ้าวจื่ออิ๋งบอก
อีกไม่นาน การประชุมตอนเช้าวันจันทร์ก็เริ่ม
ซูจิ้งใส่ชุดออฟฟิศโอแอล ยืนอยู่ต่อหน้าทุกคน เปิดปากมาคือระเบิด
"ตอนนี้งานแน่นมาก ผู้บริหารสั่งลงมาว่า แผนกการตลาดของเราจะต้องขยายทีม และโครงสร้างบุคลากรก็ต้องขยายด้วย" ซูจิ้งกล่าว "แต่เดิมทีมวางแผนและทีมสำรวจของฝ่ายการตลาด จะเพิ่มอีกทีมละสามคน และแต่ละทีมจะตั้งผู้จัดการหนึ่งคน ตัวเลือกจะประกาศให้ทราบทีหลัง"